- و اللَّه الهادى » .
« بؤت اليك بذنبى »
بؤت - به باء يك نقطهء مضمومه و بعد از آن همزه در آخر تاء به دو نقطهء زيرين - به معنى « اقررت » يعنى : اقرار كردم و اعتراف نمودم به تو به گناه خود .
« و بوائق الدّهر » مراد از بوائق ، مصايب دهر و نكبات زمان است .
« و بعملى فلا تبسلنى »
به باء يك نقطه و سين بىنقطه ، به معنى تأديهء به هلاكت است ، يعنى : مؤدّى مساز مرا به هلاكت به سبب شومى اعمال قبيحه و افعال ناشايستهء من .
و به اين معنى است قول خداى تعالى در قرآن مجيد جايى كه مىفرمايد :
أَنْ تُبْسَلَ نَفْسٌ بِما كَسَبَتْ
« 1 » ، يعنى آنكه : هلاك شود نفس به سبب كسب گناه و فسق و كفر و فجور و امثال آن .
« ام الى بعيد فيتجهّمنى »
تجهّم ، به معنى درهم كشيدن و ترش كردن روست ، يعنى : اگر به كسى ملتجى شوم و پناه به او برم چون مرا ببيند و مواجهت نمايد روى درهم كشد و مراد من برنيارد .
هامش
( 1 ) سورهء انعام : 6 - آيهء 70 .