آنها صاحبان حقّى هستند كه قرآن با صداى بلند دستور پرداخت آن را مىدهد ، آنجا كه مىفرمايد :
وَ آتِ ذَا الْقُرْبى حَقَّهُ
( حق ذوى القربى و بستگان را بپرداز ! « 78 » ) .
آنها « صاحبان خمس » هستند كه بدون اداى آن ، برائت ذمّه حاصل نمىشود ، آنجا كه خداوند فرموده است : « آگاه باشيد ! هر غنيمتى به دست شما رسيد خمس آن مال خدا ، پيامبر ، و بستگان او مىباشد « 79 » » .
هامش
- 905 ، 906 ، 907 ، 908 و 909 و ينابيع المودهء ( قندوزى حنفى ) ص 109 ط اسلامبول .
( 78 ) سورهء اسراء ( 17 ) آيهء 26 .
- منظور از « قربى » حضرت فاطمه و شوهرش و فرزندانش ( ع ) مىباشد . و هنگامى كه اين آيه نازل شد ، رسول خدا ( ص ) « فدك » را به فاطمه ( س ) عطا نمود .
- رجوع كنيد به شواهد التنزيل ( حسكانى حنفى ) ج 2 ص 338 ح 467 ، 468 ، 469 ، 470 ، 471 ، 472 و 473 ، الدر المنثور ( سيوطى ) ج 4 ص 177 ، مجمع الزوائد ( هيثمى ) ج 7 ص 49 ، تفسير ( طبرى ) ج 15 ص 72 ط 2 ، ينابيع المودهء ( قندوزى حنفى ) ص 119 ط اسلامبول و منتخب كنز العمال ( متقى هندى ) در حاشيهء مسند ( احمد بن حنبل ) ج 1 ص 228 . - پانوشت شمارهء 27 را هم ملاحظه نمائيد !
( 79 ) سورهء انفال ( 8 ) آيهء 41 .
- رجوع كنيد به شواهد التنزيل ( حسكانى حنفى ) ج 1 ص 218 ح 292 ، 293 ، -