پس از پيامبر اسلام ( ص ) ، در ميان مسلمانان ، اختلافاتى در مسائل عقيدتى و فكرى رخ داد . « انديشمندان شيعى » به پيروى از پيشوايان معصوم ( ع ) ، از « فنّ مناظره » بهرهء فراوانى برده ، و همواره مخالفان منصف را به سوى خود جذب نمودهاند . و در اين مورد ، كتابهاى فراوانى نوشته شده كه در خور توجّه است .
با آنكه تاكنون ، در مسائل مربوط به رهبرى پس از پيامبر ( ص ) ، كتابهاى متنوّعى نوشته شده ، ولى هرگز كتابى به پرثمرى كتاب « المراجعات » نوشته نشده است .
علّامه آية اللّه سيّد شرف الدّين موسوى عاملى ( 1290 - 1377 ه - ق ) در سفر خود به مصر - در سال 1329 ه . ق - با رئيس دانشگاه الازهر شيخ سليم بشرى ( . . . - م 1335 ه - ق ) نشستهايى داشته است . او از بلند نظرى سيّد شرف الدّين و از اطّلاعات وسيعش نسبت به كتب حديث و تفسير و تاريخ در شگفت ماند و احساس كرد كه خود ، دربارهء « عقايد شيعه » فاقد آگاهى كافى است . از اين نظر ، از وى خواست كه مسائل مورد اختلاف را از طريق نامهنگارى بر يكديگر عرضه كنند ، و پردههاى ناآگاهى را از چهرهء حقيقت برفكنند .
اين نوع « مناظرات قلمى » حدود 6 ماه طول كشيده و در 112 نامه به پايان رسيد . سپس ، همان مباحث كه در بين آنان ردّ و بدل شده بود ، توسّط علّامه سيّد شرف الدّين به صورت كتاب « المراجعات »
المراجعات ( گفت و شنودهاى مذهبى حق جو و حق شناس ) ( فارسى ) — صفحة 8
مساهمون: السيد عبد الحسين شرف الدين
ص٨