نامهء 23 از سخنان آن بزرگوار ، مقارن با بدرود زندگانى ، كه به طرز وصيّت نگارش فرموده ،
بعد از آنكه شمشير بر فرق آن حضرت فرود آمد ( و در آن ترغيب به عفو قاتل نموده )
1 بر شما يكتا پرستى را سفارش ميكنم * دورى از شرك و ضلالت را نگارش ميكنم
بىريا ، بر من فرا داريد اصول گوش را * حفظ سنّت بر شما بارى است سنگين ، دوش را
مكتب توحيد و سنّت اين دو اصل مستدام * ( تا قيامت مر شما را هست حاكم در نظام )
( مكتبى كه از خداوند تعالى رحمت است * سنّتى كه از محمد ص يادگار امّت است )
( دين و ايمان بر اساس اين دو قائم ، قائم است * پس شما را حفظ اين اصل مداوم لازم است )
( اين دو تا مصباح را ، روشن نگهداريد بس * تا كه در ظلمات نادانى نيفتيد از نفس )
( گر چنين انديشه داريد و چنين پنداشتيد ) * ذمّ را از آرمان خويشتن برداشتيد
من ديروز ، شما را هم صحبت بودم ، و امروز پند و عبرتم ، و فردا در كاروان رحلت و مفارقت .
2 بر شما ديروز بودم همنشينى در كنار * با تنى بسيار سالم ، با توان و پشتكار
ليك امروزه شما را عبرت و پندم همى * با وجود اين توان ، از پا در افتادم همى
ضمن فردا از شما مهجور خواهم گشت و دور * مرگ را ملموس خواهم ديد در خود پاى گور
گر بمانم ، خون خود در دست دارم اختيار * ( ميتوانم عفو قاتل را نمايم اختيار )
ور بميرم ، در مشيّت وعدهگاهم بود اجل * ( با شما هست اختيار آنچه گفتم در عمل )
گر ببخشم ، عفو بر من طاعت است و بندگى * ( مايهء قرب است و عزّ و جاودانه زندگى )
گر ببخشد آن نكو باشد شما را در حيات * ( طىّ مضمون شريف آيههاى محكمات )