تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ اصطلاحات قرآنى ( فارسى ) — صفحة 275

مساهمون:

ص٢٧٥
درسى بود . ( لغت‌نامه - قرآن‌پژوهى ، ص 271 و 797 )

عم جزو

- عم جزء

عمران ( ع )

1 . نام سوره‌اى است در قرآن مجيد - سورهء عمران . 2 . نام پدر حضرت مريم عليها السلام . در سورهء تحريم ( 12 ) مصرح است كه حضرت مريم دختر عمران است ( قاموس قرآن )

عمره ( ع ر )

وَ أَتِمُّوا الْحَجَّ وَ الْعُمْرَةَ لِلَّهِ .
( بقره - 196 ) - زيارت خانه خداست و اعمال آن عبارت است از : نيت ، احرام ، طواف ، نماز طواف ، سعى بين صفا و مروه و تقصير . ( فرهنگ لغات قرآن - ص 141 )

عمل صالح

وَ الْعَمَلُ الصَّالِحُ يَرْفَعُهُ
( فاطر - 10 ) در بعضى از روايات به ولايت اهل بيت يا مانند آن تفسير شده است ( تفسير نمونه )

عمومات قرآن

- عمومات كتابيه

عمومات كتابيه ( ك ىّ )

مراد عموماتى است كه از قرآن مجيد فهميده مىشود ، مانند « المؤمنون عند شروطهم ، اوفوا بالعقود » ( فرهنگ علوم )

عمه جزو

همان ( - ) عم جزو ( لغت‌نامه )

عم يتسائلون

يا ( - ) سورهء عم يتسائلون

عنكبوت

نام سوره‌اى از قرآن مجيد است - سورهء عنكبوت

عنوانات سبع ( ع ن ت س )

اسباب تحريم در نكاح كه از طريق نسب حاصل مىشود هفت عنوان دارد ( به نام عنوانات سبع ) كه در آيهء :
« حُرِّمَتْ عَلَيْكُمْ أُمَّهاتُكُمْ وَ بَناتُكُمْ وَ أَخَواتُكُمْ وَ عَمَّاتُكُمْ وَ خالاتُكُمْ وَ بَناتُ الْأَخِ وَ بَناتُ الْأُخْتِ »
ذكر شده است . ( ترمينولوژى حقوق )

عواشر القرآن ( ع ش ر ل ق )

آيات كه بدان عشر تمام گردد . ( لغت‌نامه ) آيه‌اىست كه بدان ده آيهء تمام گردد . ( حجة التفاسير ، تعاليق ، ص 85 )

عوذتان حسنين ( ع ذ ن ح س ن )

- سور معوذتين

عيسى

پيامبر اولوا العزم . صاحب شريعت و كتاب ( انجيل ) . از جانب خداوند به سوى بنى اسرائيل مبعوث شد . نام « 1 » مباركش 25 بار در قرآن مجيد ( در سوره‌هاى بقره 136 و 187 و 253 - آل عمران 45 و 52 و 55 و 59 و 84 - نساء 157 و 163 و 171 - مائده 46 و 78 و 110 و 112 و 114 و 116 - انعام 85 - مريم 34 - احزاب 7 - شورى 13 - زخرف 63 - حديد 27 - صف 6 و 14 ) آمده است و علاوه بر اين از حضرتش به عنوان مسيح نيز ( در سوره‌هاى آل عمران 40 - نساء 156 و 169 - مائده 19 و 76 - توبه 30 و 31 ) ياد شده است . حضرت مريم ( عليها سلام ) مادر اين پيامبر به اراده خداوند از فرشته بار
هامش
( 1 ) . در زبان عبرى به معنى نجات دهنده ذكر شده است .
فرهنگ اصطلاحات قرآنى ( فارسى ) — صفحة 275 | محمد يوسف حريرى