تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ اصطلاحات قرآنى ( فارسى ) — صفحة 254

مساهمون:

ص٢٥٤
كلمه ( فرهنگ فارسى ) 2 . از فواتح سور و از حروف مقطعه است كه سورهء نمل به آن آغاز مىگردد و گفته‌اند ( ط . س ) اشاره است به حكايت‌هاى سورهء نمل . گويا ( س ) به طور كلى اشاره به حضرت سليمان و حضرت موسى ( عليهما السلام ) و ( ط ) اشاره به طير است ( قاموس قرآن )

طسم ( طاسين . ميم )

طسم
( شعراء - 1 - قصص 1 ) از فواتح سور و از حروف مقطعه است كه در معنى آن به تفاوت گفته‌اند : از نام‌هاى خداى تعالى است . از نام‌هاى قرآن مجيد است . از نام‌هاى سورهء شعراء و سورهء قصص است . از نام‌هاى اماكن مقدس است ( طا - طور سينا و سين - اسكندريه و م - مكه ) از نام هست . ( طا - درخت طوبى و سين - درخت سدرة المنتهى و ميم - حضرت محمد صلّى اللّه عليه و آله . اظهار عجز از تفسير . ( لغت‌نامه - فرهنگ فارسى - تفسير نمونه ، ج 15 ، ص 183 )

طعام اثيم ( ا )

إِنَّ شَجَرَةَ الزَّقُّومِ
طَعامُ الْأَثِيمِ
( دخان - 43 و 44 ) طعام اهل عذاب ( قاموس قرآن ، ذيل ضريع )

طعام حذاق ( ح )

وليمه‌اى كه بعد از آن‌كه كودكى قرآن را ختم كند دهند ( فرهنگ علوم ، ذيل وليمه )

طعام ذا غصه ( غ صّ )

وَ طَعاماً ذا غُصَّةٍ وَ عَذاباً أَلِيماً
( مزمل - 13 ) طعام گلوگير . به احتمال قوى يكى از طعام‌هاى اهل عذاب ( زقوم ، غسلين ، ضريع ) يا همهء آنها است . ( قاموس قرآن ، ذيل ضريع )

طعام ضريع

- ضريع

طعام غسلين ( غ )

وَ لا طَعامٌ إِلَّا مِنْ غِسْلِينٍ
( حاقه - 36 ) به نقلى آبى است كه از شست‌شوى بدن كفار در دوزخ فرو مىريزد . معروف اين است كه منظور چرك و خونى است كه از بدن دوزخيان فرو مىريزد . به نقلى ديگر نوشيدنى ( دوزخيان ) است . ( تفسير نمونه - قاموس قرآن )

طعام واحد

وَ إِذْ قُلْتُمْ يا مُوسى لَنْ نَصْبِرَ عَلى طَعامٍ واحِدٍ
( بقره - 61 ) طعام يگانه كه مراد من و سلوى است و اگرچه دو طعام بود اما بنى اسرائيل چون هر دو را سرشته يكى مىساختند از اين جهت آن را طعام واحد مىگفتند و يا وحدت آن به جهت عدم اختلاف و تبديل آن باشد . ( منهج الصادقين )

طلاق

1 . نام سوره‌اى است در قرآن مجيد - سورهء طلاق 2 .
وَ إِنْ عَزَمُوا الطَّلاقَ فَإِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ
( بقره - 227 ) گسستن پيوند زناشويى است با اراده و قصد شوهر در نكاح دائم با رعايت شرايط اسلام ( از جمله اداى الفاظ مخصوصه و حضور دو عادل . ) قطع علاقهء زوجيت در اسلام بدترين مباحات بوده و روايات و اخبارى در مذمت آن آمده است و زن و شوهر حتى الامكان بايد اختلاف خود را مرتفع و با يكديگر سازش كنند .