ص 193 )
سورهء حاقه ( قّ )
شصت و نهمين سورهء قرآن مجيد و از سور مكى است با 52 آيه . بعد از سورهء معارج و پيش از سورهء قلم قرار دارد . مأخذ اسم سوره آيهء اول است ( به معنى قيامت ) . محتواى سوره مشتمل است بر :
1 . سرگذشت اقوام كافر پيشين مخصوصا قوم عاد و ثمود و فرعون ( كه مشتمل بر انذارهاى قومى و مؤكدى است براى كافران و منكران قيامت ) .
2 . ذكر قيامت و خصوصيات آنكه در آن روز هر كس نامه به دست راست دارد به بهشت رود و آن كه نامه به دست چپ دارد به جهنم .
3 . ذكرى از قرآن مجيد كه گفتار فرشتهاى ارجمند است و پند پرهيزكاران و مايهء ندامت كافران .
سورهء حج ( ح جّ )
بيست و دومين سورهء قرآن مجيد و به قولى جز چند آيه از آن از سور مكى است و به قولى ديگر جز آيهاى كه در سفر نازل شده از سور مدنى است و به قولى نيز تركيبى از آيات مكى و مدنى است با 78 آيه . بعد از سورهء انبياء و پيش از سوره مؤمنون قرار دارد و مأخذ اسم سوره ، آيهء 27 است . محتواى سوره مشتمل است بر :
1 . معاد و دلايل منطقى آن و انذار مردم غافل از صحنههاى قيامت .
2 . مبارزه با شرك و مشركان .
3 . يادآورى سرنوشت قوم نوح و عاد و ابراهيم و لوط و شعيب و موسى و دعوت به بررسى سرنوشت عبرتانگيز گذشتگان .
4 . مبارزه با ظالمان و دشمنان مهاجم .
5 . حج و سابقهء تاريخى آن از زمان ابراهيم و مسألهء قربانى و طواف و مانند آن و زشت شمردن عمل جلوگيرى از رفتن به خانه خدا .
6 . زكات و امر و به معروف و نهى از منكر و توكل به خدا .
7 . وعدهء پيروزى به مؤمنان .
سورهء حجر ( ح )
پانزدهمين سورهء قرآن مجيد و از سور مكى است با 99 آيه . پس از سورهء ابراهيم و پيش از سورهء نحل قرار دارد . مأخذ اسم سوره ، آيهء 80 است . محتواى سوره مشتمل است بر :
1 . آشكار ساختن سرنوشت ترسناك كافران و تكذيبكنندگان پيامبر اسلام .
2 . نمايش مناظر خلقت از آسمان و برجهاى آن و زمين گسترده و كوههاى پابرجا و گياه و باد و آب و زندگى و مرگ .
3 . داستان حضرت آدم و ابليس براى نشان دادن عاقبت بد پيروان شيطان .
4 . اشاره به تاريخ حضرت ابراهيم و لوط و شعيب و صالح عليهم السلام و روشن ساختن تكذيبكنندگان .
سورهء حجرات ( ح ج )
چهل و نهمين سورهء قرآن مجيد و از سور مدنى است با 18 آيه . پس از سورهء فتح و پيش از سورهء ق قرار دارد . مأخذ اسم سوره ، آيهء 4 است . محتواى سوره مشتمل است بر :
1 . آداب معاشرت با پيغمبر اسلام .
2 . عدم توجه به شايعات تحقيق نشده و نرفتن در پى گمان .
3 . به نيكى با يكديگر آميزش كردن و برادرى مؤمنان .
4 . صلح دادن ميان مؤمنانى كه باهم كارزار