مولاى خود انتخاب و از نفس پيروى مىكنند .
( تشبيهات و تمثيلات قرآن - ص 182 )
سلام
هُوَ اللَّهُ الَّذِي لا إِلهَ إِلَّا هُوَ الْمَلِكُ الْقُدُّوسُ السَّلامُ
( حشر - 23 )
1 . از صفات ذات الهى است يعنى پيراسته از هر عيب و نقصى است كه دامنگير مخلوق مىشود .
2 . از صفات فعل الهى است يعنى سلامتى بخش است و آفرينش او از هر نقصى پيراسته است ( مكتب اسلام ، ش 432 ، ص 15 )
سلام عليكم
وَ إِذا جاءَكَ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِآياتِنا فَقُلْ سَلامٌ عَلَيْكُمْ
( انعام - 54 )
سلامت بر شما . درود و تحيتى است مرسوم بين مسلمين به هنگام ملاقات هم . سلام قولى در اسلام همين است و آن دعا و خواستن سلامت از خداوند به شخص است . و در قرآن مجيد ( نساء - 86 ) آمده هرگاه كسى شما را بستايد شما نيز بايد به ستايشى مثل آن و يا بهتر پاسخ دهيد و از امام عليه السّلام روايت شده كسى كه بگويد : السلام عليكم آن باعث ده حسنه است و كسى كه بگويد : سلام عليكم و رحمة اللّه بيست حسنه است و كسى كه بگويد : سلام عليكم و رحمة اللّه و بركاته سى حسنه است .
( حق اليقين ، ص 608 - قاموس قرآن ، ذيل سلم - معارف و معاريف )
سلسبيل ( س س )
عَيْناً فِيها تُسَمَّى سَلْسَبِيلًا
( دهر - 18 )
اين كلمه فقط يك بار در قرآن آمده است و به ظاهر آيه نام چشمهاى است در بهشت . و طبق روايت ، حضرت امير على عليه السّلام اول كسى است كه از سرچشمهء سلسبيل و زنجبيل مىآشامد ( قاموس قرآن - الاتقان ، ج 2 ، ص 453 - حق اليقين ، ص 450 )
سلطان مفسرين
از القاب ابن عباس است به جهت دانش فراوانش در تفسير قرآن مجيد .
سلوى
- من و سلوى
سليمان ( س ل )
يكى از انبياى معروف بنى اسرائيل كه نام « 1 » مباركش هفده بار در قرآن مجيد ( در سورههاى بقره ، 96 دو بار - نساء 163 - انعام ، 86 - انبياء 78 و 79 و 81 - نمل ، 15 و 16 و 17 و 18 و 30 و 36 و 45 - سبا ، 11 - ص 30 و 34 ) ذكر شده است .
او پسر حضرت داود نبى عليه السّلام است ( كه در كتاب مقدس چهارمين فرزند آن حضرت معرفى شده است ) به موجب سورههاى انعام و نساء او پيامبر صاحب وحى و در رديف ساير پيغمبران است ( دگر چه شريعت مستقل نداشت و مروج احكام تورات بود ) . با توجه به سوره ص و انبياء و سبا و نمل آن حضرت با وجود مقام نبوت سلطنت وسيعى داشت و جن و شياطين و باد مسخّر وى بودند و از سورهء نمل برمىآيد كه به منطق پرندگان و حيوانات ديگر آشنا بوده و يا آنكه مىتوانسته حالات حيوانات را دريابد و از زبان ايشان سخن گويد و در همين سوره داستان حضرت سليمان و ملكهء سبا بيابان مىشود . در سورهء سبا قصهء وفات آن حضرت ذكر شده است و چنين برمىآيد كه وى در حالى كه به عصاى خود تكيه داده بود قبض روح شد و مدتى به همان حال بود و چون كسى را
هامش
( 1 ) . به معنى پر از سلامت .