خطبهء 239 از فرمايشات آن حضرت ( كه از فضائل آل محمّد ( ص ) سخن مىفرمايد )
( آن وجوديكه زبان از مدح و وصفش قاصر است * حال ، خود در مورد آل محمّد ذاكر است )
( 1 ) علم را آل محمّد ( ص ) زنده كرد و پايدار * جهل را نابود و صدق و راستى را ماندگار
علم از ايشان صادر است و جهل از ايشان در نهان * حلمشان از علم آنها راز گويد هر زمان
ظاهر ايشان همى گوياى وضع باطن است * خامشى بر صحّت گفتار ايشان ضامن است
( خامشى ، سنجيده گفتن ، خود دليل حكمت است * علم و حكمت ، راز دار اعتبار و عزّت است )
محترم دارند حق را با كمال اتّقاء * جز سرير « 1 » حق نمىدانند جاى اتّكاء
( ايشان حاميان حقّند و راهيان حقيقت )
( 2 ) در خصوص حق نپندارند حتّى يك خلاف * در خور آن بين ايشان نيست لختى اختلاف
بهر دين حق ، ستونند و محلّ اعتصام * در حريم آن نظر دارند و دست اهتمام
( همچو پروانه بنار شمع عشقش سوختند * صادقانه بهر ما درس وفا آموختند
علم فقه حاصل از قرآن ، ز ايشان يادگار * خلق ، از ايثار ايشان از جهالت بر كنار )
حقّ ، با ايشان شده در جايگاهش برقرار * ليك باطل در نهانگاه و خلاب اضطرار
آنزمانكه حقّ پيدا گشت ، باطل گو برو * اعتبار و راستى را از زبان حق شنو
آل محمّد صلواة اللّه عليهم . . . در احكام دين غور كردند و در بحر آن غوطه خوردند ،
هامش
( 1 ) تخت سلطانى