هكذا با اين عذاب و خشم بهر دشمنان * دوستان در رحمتش آسودهاند و ايمنان
( كارى از كارى نگيرد دست او را در عمل * عاجز است هر كس ز شرح كار استاد ازل )
سلطه دارد بر كسى كه سلطه خواهد بهر وى * ( قاهر آيد بر كسانى كه كنند اين راه طى )
سرنگونش مىكند آن را كه افتد در شقاق * خوار گرداند كسانى را كه دارند افتراق
هر كه با او دشمنى ورزد ، تباهش مىكند * ضمن تدمير « 1 » و تسلّط ، روسياهش مىكند
هر كسى بر او كند از دل توكّل در امور * ( قلب او را مىنمايد كان عشق و مهد نور )
خداوندى كه هر كس او را توكّل كند و امور دنيا و آخرت خود را به او تفويض نمايد ، او را كفايت مىكند
وَ مَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ
( سورهء طلاق آيهء سوّم )
( 5 ) هر كه را تفويض امر است و توكّل بر خدا * بهر او كافى بود ، هر صبح و ظهر و هر مسا
هر كسى چيزى از او خواهد مراد خويشتن * عاقبت دريافت ميدارد مراد خويشتن
هر كه قرضش داد و دستتر ببذل آورد پيش * قرض او را مرحمت دارد مضاعف هر چه بيش
هر كسى از مستمندان كرد رفع حاجتى * روز حاجث ، او هم از آن كرد رفع حاجتى
قرض كس هرگز نخواهد بود آخر بىعوض * خاصّه از پروردگار و وحى داور بىعوض
شاكران را اجر و پاداش است افزون پيش او * هر كسى دريافت خواهد كرد به چون پيش او
عباد اللّه زنوا انفسكم من قبل ان توزنوا . . . ( اى بندگان خدا بر آمال و اميال تكيه نكنيد قبل از اينكه آن تكيه گاهها فرو ريزند ) و ( اعمال خود را با مقياس خرد بسنجيد پيش از آنكه آجال فرود آيند ) و ( كردار خود را با ميزان عقل و انديشه موازنه كنيد ، قبل از آنكه با ميزان عدالت توزين نمايند . )
( 6 ) ( بر حقيقت ، دل ببنديد ، اى گروه بندگان ) * نفس خود را خود بسنجيد اى گروه بندگان
هامش
( 1 ) نابود كردن