22 - ميثم بن واقد گويد : از امام صادق عليه السّلام شنيدم فرمودند : خداوند يكى از پيامبران خود را به طرف قومش فرستاد و به او گفت : به قومت بگو هر گاه اهل يك آبادى به طاعت من مشغول گردند و نافرمانى نكنند خير به آنها ميرسد مردمان آن ناحيه در خوشى و رفاه بسر خواهند برد ، گزندى به آنها نخواهد رسيد اما اگر دست از كارهاى نيك بردارند و كارهائى انجام دهند كه موجب ناخشنودى من گردد نعمتها را از آنها سلب خواهم كرد و به ناراحتى گرفتار خواهند شد كسانى كه اهل معصيت هستند و يا اهل آبادىها و خاندانهائى كه به گناه آلوده شدهاند و در اثر گناه گرفتار مشكلاتى شدهاند ، دست از گناه و فساد بردارند ، و به كارهاى نيك مشغول شوند سختيها را از آنها بر ميدارم ، تا خوشحال گردند :
به آنها بگو رحمت من بر غضبم مقدم است ، شما از رحمت من نااميد نگرديد ، من گناهان بندگان خود را مىآمرزم ، و به آنها بگو به دشمنان من تعرض نكنند و دوستان مرا سبك نشمارند ، من اگر غضب كنم كسى نميتواند جلو آن را بگيرد 23 - سليمان جعفرى از امام رضا عليه السّلام روايت مىكند كه خداوند متعال به يكى از پيامبران وحى كردند ، هر گاه مردم مرا اطاعت كردند از آنها راضى ميكردم ، و هر گاه راضى شدم به آنها بركت مىدهم ، و بركت من پايان ندارد ، ولى هر گاه مردم مرا معصيت كردند من هم ناراحت ميگردم و هر گاه ناراحت شدم آنها را لعنت ميكنم و لعنت من فرزندان آنها را هم فرا ميگيرد 24 - يونس بن يعقوب گويد : امام صادق عليه السّلام فرمودند شما همه از ترس حكومت ناراحت ميباشيد ، و اين ترس به خاطر گناهان مىباشد ، اينك تا آنجا كه ميتوانيد دست از گناه برداريد و لجبازى نكنيد 25 - يونس در يك حديث از على عليه السّلام روايت مىكند كه فرمودند : دردى بالاتر از گناه براى قلب نيست ، و ترسى ناگوارتر از مرگ نميباشد ، از گذشتهها عبرت بگيريد و از مرگ پند فرا گيريد 26 - عباس بن هلال شامى كه يكى از مواليان ابو الحسن موسى عليه السّلام بود
بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى) — صفحة 642
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٦٤٢