سالى باران كمتر از سالى ديگر بيايد ، خداوند خود بارانها را هرطور مصلحت بداند نازل مىكند و به هر جا اراده كند ميفرستد هر گاه قومى مرتكب گناه شوند خداوند باران را از آنها بر ميگرداند اگر چه باران براى آنها مقدر شده باشد خدا آن باران را براى گروهى ديگر ميفرستد ، و در بيابانها و درياها و كوهها فرو ميريزد خداوند خزندگان را هم در سوراخها معذب مىكند ، و باران را از سرزمينهائى كه مردمان آنجا معصيت ميكنند منع ميگرداند و باران را در جاهاى ديگر ميريزد و بعد از آن امام عليه السّلام فرمودند اى اهل بصيرت از اينها پند گيريد 13 - ابن بكير از امام صادق عليه السّلام روايت مىكند كه مردى گناه مىكند و از نماز شب محروم مىشود ، كار بد بيشتر به صاحب خود صدمه مىزند تا چاقوى تيزى به گوشت 14 - ابن بكير از امام صادق عليه السّلام روايت مىكند كه فرمودند : هر كس به گناهى تصميم بگيرد آن را انجام ندهد ، زيرا گاهى بنده ميخواهد مرتكب گناه شود و خداوند آن را مشاهده مىكند ، و ميگويد : سوگند به عزت و جلال خودم تو را بعد از اين نخواهم آمرزيد 15 - مردى از ابو الحسن عليه السّلام روايت مىكند كه فرمودند خداوند لازم كرده است در خانهاى كه زياد معصيت مىشود آن را خراب كند و در معرض آفتاب قرار دهد تا پاك گردد 16 - مسمع بن عبد الملك گويد : امام صادق عليه السّلام روايت كردند كه رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله فرمودند : مردى به خاطر يك گناه صد سال حبس مىشود و زنان خود را در بهشت در حال تنعم و خوشى مينگرد 17 - زراره از امام باقر عليه السّلام روايت مىكند كه فرمود : هر بندهاى كه در دل خود يك نقطه سفيد دارد ، هر گاه مرتكب گناهى شود جاى سياهى در آن پديد مىآيد ، اگر توبه كرد آن سياهى از بين ميرود اما اگر در گناه خود اصرار ورزيد و به آن ادامه داد آن سياهى زياد ميگردد تا
بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى) — صفحة 640
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٦٤٠