31 - موسى بن جعفر از پدرانش از على عليهم السّلام روايت مىكند كه رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله براى ما خطبه خواندند و در خطبه خود فرمودند : اى مردم مرگ با سرعت مىرسد و كسى توانائى ندارد آن را از آمدن باز دارد ، بعد از مرگ يا سعادت است و يا شقاوت ، مرگ با آن چه همراه دارد رسيده ، مرگ مژده بشارت و آسايش براى اهل آخرت مىباشد .
كسانى كه در دنيا براى آخرت كه خانه زندگى و جاودانى مىباشد كار كردند و براى آن جهان زاد و توشه تهيه نمودند ، ولى براى آنهائى كه در دنيا براى دنيا كار كردند و سعى و كوشش خود را براى زندگى در جهان فانى به كار بردند زيانكارى و خسران و و بال مىآورد و آنها در روز قيامت سودى نخواهند داشت و گرفتار خسران و عذاب خواهند شد .
بسيار بد است بندهاى كه داراى دو چهره باشد ، با يك صورت به سخنان شما توجه كند و با صورت ديگر به شما پشت نمايد ، اگر برادر مسلمان او به خيرى برسد بر او حسد مىبرد و اگر برايش ناراحتى پيش مىآيد او را ترك مىكند ، چه اندازه بد مىباشد بندهاى كه اول آن نطفه و پايان او مردارى گنديده خواهد بود و بعد هم نمىداند بر سر او چه خواهد آمد .
بد بندهاى است كه براى عبادت خلق شده ولى دنياى فانى او را به خود مشغول كرده و از آخرت باز داشته و در پايان او را به شقاوت و بدبختى كشانيده است ، چه بد بندگانى هستند كه خود را بزرگ مىدانند و تكبر مىكنند و خداوند بزرگ را فراموش مىنمايند .
چه بد بندگانى مىباشند آنهائى كه سركشى مىكنند و ظلم و فساد را مرتكب مىشوند و از خداوندى كه از همگان برتر است فراموش مىكنند ، چه بد بندگانى هستند آنهائى كه هواى نفس آنان را فريب داده و گرفتار نفس خود مىباشند و چه بد بندگانى مىباشند آن كسانى كه طمع دارند و آن طمع آنها را به زشتى و پليدى مىكشاند .
بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى) — صفحة 447
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٤٤٧