مىكند در حالى كه مردن مردم را مىنگرد و تعجب دارم از كسى كه آخرت را منكر مىشود در حالى كه دنيا را مىبيند و در شگفت هستم از كسى كه دنياى فانى را آباد مىكند ولى آخرت را وامىگذارد .
29 - روايت شده حضرت رسول صلى اللَّه عليه و آله فرمودند : از پر خورى دورى كنيد كه آن دل را مسموم مىكند و اعضاء و جوارح آدمى را از عبادت سست مىنمايد و گوشها را از شنيدن مواعظ سودمند مىگرداند و از زيادى نگاه كردن به جايى هم خوددارى نمائيد كه آن بذر هوى را در دلها مىافشاند و ايجاد غفلت مىكند .
از طمع خوددارى نمائيد و آن را شعار خود قرار ندهيد كه طمع دلها را حريص مىگرداند و آنها را به گرايشهاى دنيائى مهر مىكند و بدانيد كه طمع كليد هر گناه و معصيتى مىباشد و در رأس همه لغزشها قرار دارد و طمع موجب مىشود كه همه كارهاى نيك انسان اثر خود را از دست بدهد و آدمى را بىمزد و اجر قرار دهد .
30 - على عليه السّلام در پاسخ مردى كه از آن حضرت سؤال كردند او را موعظه كند فرمود : از كسانى مباش كه بدون عمل انتظار آخرت دارند و با آرزوى دراز اميدوار توبه و بازگشت مىباشند در دنيا مانند زاهدان سخن مىگويند ولى در عمل مثل طالبان دنيا كار مىكنند اگر به مال دنيا برسند سير نمىگردند و اگر آنها را منع كنند قانع نمىشوند .
از آن چه به آنها داده شده نمىتوانند سپاسگزارى كنند و همواره در فكر آن است كه باز به او بدهند ، مردم را نهى مىكنند ولى خود منتهى نمىشوند ، امر به كارهاى نيك مىنمايند ولى خود كار نيك به جاى نمىآورند ، مردان صالح را دوست مىدارد ولى كارهاى آنها را انجام نمىدهد و از بدكاران نفرت دارد ولى خود از بدكاران به حساب مىآيد .
بخاطر گناهان زياد از مرگ مىترسد و باز كارهائى مىكند كه بخاطر آنها از مرگ هراس دارد اگر بيمار گردد از كارها پشيمان مىشود و هر گاه بهبودى يابد باز به لهويات مشغول مىگردد و هنگامى كه حالش خوب است خودپسندى مىكند
بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى) — صفحة 445
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٤٤٥