2 - امام صادق عليه السّلام فرمودند : شيطان با وسوسه نمىتواند كسى را فريب دهد مگر اينكه آن شخص از خداوند روى برگردانيده باشد و اوامر او را كوچك بشمارد و منهيات او را فراموش كند و نداند كه خداوند از اسرار او اطلاع دارد ، وسوسه از خارج بدن نمىآيد و عقل و طبع در آن دخالتى ندارد .
اما وسوسه هر گاه در قلب جاى گرفت ، در اين جا گمراهى و كفر و طغيان مىآيد خداوند متعال بندگان خود را از روى لطف دعوت كرده و عداوت شيطان را به آنها گوشتزد كرده است و در قرآن مجيد فرموده : ان الشيطان
لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ *
و در جاى ديگر فرمود :
إِنَّ الشَّيْطانَ لَكُمْ عَدُوٌّ فَاتَّخِذُوهُ عَدُوًّا
.
خداوند در اين دو آيه به انسان مىفرمايد شيطان دشمن شما مىباشد شما هم او را دشمن خود بدانيد ، شما با شيطان مانند مرد غريبى كه از دست سگ چوپان به صاحب او پناه مىبرد باشيد ، هر گاه سگ چوپان به مرد غريبى حمله مىكند و مىخواهد او را گاز بگيرد مرد غريب به صاحب سگ پناه مىبرد .
اكنون هر گاه شيطان نزد تو آمد و خواست شما را وسوسه كند و از راه منحرف سازد و خداوند را از ياد شما ببرد ، شما هم به خداوند پناه ببريد و از او يارى بجوئيد خداوند هم حق را بر باطل نيرو مىدهد و از مظلوم يارى مىكند و در قرآن فرموده :
إِنَّهُ لَيْسَ لَهُ سُلْطانٌ عَلَى الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَلى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ
.
شيطان تسلط پيدا نمىكند بر كسانى كه ايمان بياورند و به خداوند توكل كنند شما نمىتوانيد شيطان را از خود دور كنيد ، مگر اينكه بدانيد شيطان از كدام راه مىآيد و چگونه وسوسه مىكند و مردم را فريب مىدهد .
در اين جا مراقبت لازم است و همواره بايد خداوند را در نظر داشته باشد و متوجه باشد كه شيطان خود را ظاهر نكند تا او را فريب دهد ، از اين رو بايد پيوسته در ياد خدا باشد و اگر غفلت كرد ناگزير در دام شيطان گرفتار مىشود .
از سرگذشت شيطان پند بگير و بنگر او چگونه خودخواهى كرد و تكبر ورزيد و خود را گمراه ساخت ، اعمال او وى را به عجب واداشت و عبادت زيادش او را بفريفت و علم و بصيرت و نظريهاش او را از راه بيرون كردند ، و گمراهش