خوبى معروف مىگردد ، ولى هر گاه در آسمانها به عنوان بد عمل شناخته شد در ميان مردمان زمين هم به همين عنوان شناخته مىشود .
11 - على عليه السّلام فرمود : خوشا به حال كسى كه در نزد خود ناچيز باشد و خود را حقير بداند ، و از راه حلال كسب كند و باطنش را اصلاح سازد .
12 - سكونى از امام صادق عليه السّلام و او از على عليه السّلام روايت مىكند كه فرمود : هر كس بين خود و خدا را اصلاح كند خداوند هم بين او و مردم را اصلاح مىكند .
13 - امام حسن عسكرى عليه السّلام در تفسير آيه شريفه
« الَّذِينَ يَظُنُّونَ أَنَّهُمْ مُلاقُوا رَبِّهِمْ »
فرمود : يعنى كسانى كه در نظر دارند به لقاء پروردگار برسند ، و لقاء خداوند بزرگترين كرامت براى بندگان مىباشد ، و هر كس موفق به اين سعادت شد فيض بزرگى نصيب او مىشود و كرامت پيدا مىكند .
اما چرا
يَظُنُّونَ
فرمود : براى اينكه آنها نمىدانند عاقبت كار آنها چه خواهد شد ، و عاقبت كار بر همه مخفى مىباشد ، و آنها همه به كرامت و نعمتهاى بهشتى بر مىگردند ، براى ايمان و خشوعى كه دارند ، آنها از روى يقين اين سخن را نمىگويند چون نمىدانند وضع آنها چه خواهد شد و چه تغييراتى در آنها پديد مىآيد .
رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله فرمود : مؤمن همواره از پايان كار خود خائف است و يقين ندارد كه به رضوان خداوند مىرسد يا نه ، تا آنگاه كه مرگش فرا رسد و فرشته مرگ را در نظرش بنگرد و همه چيز برايش روشن گردد .
14 - محمد بن ياسين گويد : از امام صادق عليه السّلام شنيدم فرمود : بندهاى از اظهار كار نيك و پوشاندن كار بد سودى نخواهد برد ، زيرا هنگامى كه به باطن خود مراجعه مىكند مىداند كه كارش حقيقت ندارد ، و خداوند هم مىفرمايد :
بَلِ الْإِنْسانُ عَلى نَفْسِهِ بَصِيرَةٌ
، انسان حال خود را مىداند و هر گاه باطن درست شد ظاهر هم درست مىگردد .
15 - ابو خالد از امام صادق عليه السّلام روايت مىكند كه فرمود : هر كس در ظاهر خود را طورى ظاهر كند و به مردم بفهماند كه خدا او را دوست مىدارد ولى در باطن با اعمال خود با خداوند مخالفت كند روز قيامت با خشم پروردگار برخورد