براى جاهل و زينتى براى عالم قرار داده است ، سكوت آدميان را از هواى نفس دور مىكند و نفس را به رياضت وامىدارد و عبادت را شيرين مىگرداند و قساوت دل را مىبرد و عفت و مردانگى و هوش و زرنگى مىآورد .
اكنون زبانت را حفظ كن و آن را در هر جا به كار نيانداز ، خصوصا در جايى كه اهلى براى گفتن نيابى و كسى نباشد كه براى خدا به سخنان تو گوش دهد ، ربيع بن خثيم كاغذى مقابل خود مىگذاشت و همه گفتههاى خود را در آن مىنوشت و بعد شبها آنها را به وقت حساب مىكرد و سود و زيان آنها را معلوم مىنمود .
او بعد از محاسبه با نفس خود مىگفت واى بر ما خاموشان نجات پيدا كردند و ما باز مانديم ، دستهاى از ياران رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله ريگ در دهان مىگذاشتند و هر گاه مىخواستند براى خدا سخن بگويند آن را از دهان بيرون مىكردند ، بسيارى از صحابه مانند غرقشدگان نفس مىكشيدند و مثل بيماران سخن مىگفتند .
علت هلاك مردم و يا رهائى آنها در سكوت و يا سخن است ، پس خوشا به حال آنهائى كه عيب سخن را شناختند و حق سخن را دريافتند و فوائد سكوت را دانستند ، و اينها از اخلاق پيامبران و شعار برگزيدگان مىباشد ، هر كس قدر سخن را بداند معنى سكوت را درك مىكند .
اينك هر كس قدر سخن را دانست و لطائف و رقائق كلام را دريافت او مىداند لطف و سكوت كدام است و كوشش مىكند سخن خود را حفظ كند و زبانش را نگهدارد در اينجا سكوتش عبادت خواهد بود ، و بر عبادت او فقط خداوند مطلع مىباشد .
38 - امام صادق عليه السّلام فرمود : سخن گفتن صفا و روشنى و يا تيرگى دل آدمى را ظاهر مىكند ، و دانش و جهل انسان را براى مردم بيان مىنمايد ، امير المؤمنين عليه السّلام فرمود : آدميان زير زبان خود پنهان شدهاند سخن خود را وزن كن و آن را بر عقل و معرفت عرضه بدار و بعد اظهار نما .
اگر براى خداوند و يا در راه خداوند بود او را بيان كن و اگر غير از اين باشد سكوت بهتر از سخن گفتن مىباشد ، عبادتى سبكتر و بهتر و پربارتر براى جوارح
بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى) — صفحة 235
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢٣٥