28 - امير المؤمنين عليه السّلام به فرزندش وصيت كردند : اى فرزند من عاقل بايد مقام خود را در جامعه بشناسد ، او بايد زبانش را حفظ كند و اهل زمانش را بشناسد .
29 - عبيد اللَّه بن عبد اللَّه از امام صادق عليه السّلام روايت مىكند كه آن جناب به ياران خود فرمودند : سخنى از من بشنويد كه براى شما بهتر از اسبان سياه مىباشد ، و آن اين است كه سخن بيهوده بر زبان نرانيد ، و در موارد لازم هم زياد صحبت نكنيد تا آنگاه كه براى سخن خود جاى مناسبى بيابيد .
چه بسا سخنرانانى كه در غير محل خود صحبت مىكنند و با سخن خود به خويشتن ستم مىنمايند ، با نادان و حليم هرگز مجادله نكنيد ، هر كس با حليم مجادله كند او را از مطلب دور مىكند و هر كس با نادان مجادله نمايد او را به هلاكت مىرساند .
هر گاه برادر مؤمن شما در ميان شما نبود از او به بهترين وجه ذكر خير بكنيد ، و همان گونه كه انتظار داريد آنها در غيبت شما ذكر خير شما را بكنند ، و در عمل مانند كسى كار كنيد كه مىداند اگر كار نيك بكند پاداش مىگيرد ، و اگر كار زشت انجام دهد مجازات مىگردد و مورد مؤاخذه قرار مىگيرد .
30 - على عليه السّلام فرمود : روزهاى خود را به كارهاى لغو سپرى نكنيد و اوقات خود را به سخنان بىمعنى نگذرانيد و بدانيد كه حافظان اعمال شما را مىنويسند ، و نيز فرمودند : زبان خود را حفظ كنيد و سالم باشيد و تسليم گرديد تا سود بريد .
31 - مردى از امام باقر عليه السّلام روايت مىكند كه آن جناب فرمود : روزهاى خود را به سخنان بىفائده سپرى مكن زيرا با تو كسانى مىباشند كه گفتههايت را ضبط مىكنند .
32 - عبد العظيم حسنى از امام جواد عليه السّلام روايت مىكند كه امير المؤمنين عليه السّلام فرمودند من چهار چيز گفتم كه خداوند آنها را در كتاب خود تصديق فرموده است ، من گفتم : مردم زير زبان خود مخفى شدهاند و هر گاه سخن بگويند آشكار مىشوند ، خداوند هم در اين باره فرموده : شما آنها را از طرز گفتار مىشناسيد .
بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى) — صفحة 233
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢٣٣