تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى) — صفحة 162

مساهمون:

ص١٦٢
داشته باشى . هر چه خداوند برايت مقرر كرد به آن راضى باشى و بدانى كه پروردگار جز خير و نيكى برايت مقدر نمىكند و بدانى كه خداوند هر چه اراده كند انجام مىدهد ، پس توكل تو به خداوند و گذاردن همه كارها به او مىباشد . 63 - امام باقر عليه السّلام فرمود : شايسته‌ترين مخلوقات خداوند كسانى هستند كه تسليم اوامر خداوند باشند و هر چه او مقدر كرد به آن رضايت دهند ، هر كس خداوند را شناخت و به حكم او راضى شد پاداش او هم زياد مىگردد ، و هر كس از قضاء او خوشنود نگرديد و ناراحت شد ، قضاء بر او جارى مىگردد و پاداش هم نخواهد داشت . 64 - صفوان جمال از ابو الحسن اول عليه السّلام روايت مىكند كه فرمود : كسى كه خدا را شناخت روا نيست كه خداوند را در قضاء و حكمش متهم كند ، و يا او را در تاخير انداختن روزى مورد تهمت قرار دهد . 65 - ميمون قداح از امام صادق عليه السّلام روايت مىكند كه على عليه السّلام فرمود : من بجاى خوشنودى از قضاء خداوند شتران سرخ مو را هم دوست نمىدارم . 66 - امام صادق عليه السّلام از پدرانش روايت مىكند كه رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله فرمود : هر كس به خدا توكل كند و به آنچه در دست دارد قناعت نمايد به مطلوب مىرسد . 67 - محمد بن عجلان گويد : گرفتار فقر و پريشانى سختى شدم و كسى هم نبود كه مرا از آن سختى نجات دهد و در اثر اين سختيها قرض زيادى هم پيدا كرده بودم ، و وام دهندگان اصرار بر گرفتن وام خود مىكردند . من در اين هنگام كه بسيار پريشان بودم به در خانه حسن بن زيد كه در آن ايام امير مدينه بود رفتم ، او مرا قبلا مىشناخت و از جريان من هم مطلع بود ، در بين راه با محمد بن عبد اللَّه بن على بن الحسين كه با وى آشنا بودم برخورد كردم و با او هم قبلا آشنا بودم . او دست مرا گرفت و گفت مىدانم كجا مىروى و چه مىخواهى ، قصد دارى