تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى) — صفحة 161

مساهمون:

ص١٦١
اهليت آن را دارد ، سزاوار است مؤمن به آنچه خداوند در باره او انجام مىدهد راضى باشد . 58 - ابو خليفه گويد : امام صادق عليه السّلام فرمود : هر گاه خداوند براى مؤمن چيزى مقدر كند و مؤمن هم از آن راضى باشد خداوند در آن كار برايش خير مىآورد . 59 - عبد اللَّه بن سنان گويد : امام صادق عليه السّلام فرمود : خداوند متعال به حكمت و علم خود خوشحالى و انبساط را در يقين و رضا قرار داده ولى اندوه و غم را در شك گذارده است ، اينك از خداوند راضى باشيد و كار خود را به او واگذاريد . 60 - ابن مسكان از امام صادق عليه السّلام روايت مىكند كه فرمود : خوشنودى از پيش‌آمدهاى ناپسند از بالاترين درجات يقين مىباشد . امام عليه السّلام فرمود : هر كس صبر كند و از خداوند راضى باشد و از هر چه برايش مقدر شده چه خوب باشد و يا بد ، خداوند در مقدرات او خير خواهد گذاشت . 61 - سليمان جعفرى گويد : امام رضا عليه السّلام از پدرانش عليهم السّلام روايت مىكند كه در بعضى از جنگ‌ها گروهى نزد رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله آمدند ، رسول خدا پرسيدند شما كه هستيد گفتند : يا رسول اللَّه ما مؤمن هستيم . رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله فرمود : علامت ايمان شما چيست گفتند در هنگام گرفتارى صبر مىكنيم ، و در هنگام نعمت و رفاه سپاس‌گزار هستيم ، و هر چه خداوند در باره ما انجام دهد راضى و خوشنود مىباشيم . رسول اكرم صلى اللَّه عليه و آله فرمودند : شما همه حليم و عالم هستيد ، و نزديك است كه از فقه و دركى كه داريد به انبياء برسيد ، اگر آن طور است كه بيان مىكنيد پس در خانه‌اى كه سكونت نمىكنيد نسازيد ، و مالى را كه نمىخوريد جمع نكنيد و از خداوندى كه بازگشت شما بسوى او است بترسيد . 62 - على بن سويد از ابو الحسن عليه السّلام روايت مىكند كه از آن حضرت پرسيدم تفسير آيه شريفه
« وَ مَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ »
چيست فرمود : توكل به خداوند درجاتى دارد بعضى از آن درجات آن است كه در همه كارها به خداوند اطمينان