تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى) — صفحة 140

مساهمون:

ص١٤٠
قرار ندارند . مگر عفو و رحمت در نزد من نيست ، مگر من مركز آمال و آرزوهاى بندگان نيستم ، چه كسى غير از من آرزوها را بر طرف مىكند و حوائج را بر مىآورد ، مگر آرزومندان نمىترسند كه از ديگران آرزو دارند و دل به جاهاى ديگر بسته‌اند . اگر اهل آسمانها و زمين همه آرزو كنند ، و من خواسته همه را برآورم از دولت و كشورم هرگز چيزى كاسته نخواهد شد و ذره‌اى در آن تغيير پيدا نخواهد كرد ، چگونه كاسته مىگردد ملكى كه من نگهبان او مىباشم ، بدا به حال آنهائى كه از رحمت من نااميد شده‌اند ، و بدا به حال آنهائى كه مرا نافرمانى كنند و مراقب من نباشند . 8 - عبد اللَّه بن قاسم از امام صادق عليه السّلام و او از پدرانش عليهم السّلام روايت مىكند كه على عليه السّلام فرمود : به آنچه اميدوار نيستى از آنچه اميدوارى بيشتر اميدوار باش ، زيرا موسى بن عمران عليه السّلام رفت آتش بياورد ولى پيامبر بازگشت و خدا با او سخن گفت . ملكه سبا به ديدن سليمان رفت ولى بعد از بازگشت به كشورش مسلمان مراجعت نمود و ساحران فرعون رفتند تا عزّت و قدرت او را به رخ مردم بكشند ، ولى خود مسلمان شدند و دست از فرعون كشيدند . 9 - جابر جعفى گويد : امام باقر عليه السّلام فرمود : موسى بن عمران عليه السّلام گفت بار خدايا به آنچه حكم كرده‌اى راضى مىباشم ، خدايا بزرگان را مىميرانى ، و كودكان را نگه مىدارى ، خداوند فرمود : اى موسى مگر نمىخواهى من آنها را روزى دهم و از آنها سرپرستى نمايم ، گفت : چرا مىخواهم تو هم وكيل خوبى هستى و هم سرپرست خوب . 10 - حسن بن جهم گويد : از امام رضا عليه السّلام سؤال كردم و گفتم : قربانت گردم ، توكل را تعريف كنيد ، فرمود : توكل آن است كه جز از خداوند از كسى نترسى ، و كسى را با او همسان ندانى عرض كردم تواضع را بيان فرمائيد و حد آن را روشن كنيد .
بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى) — صفحة 140 | العلامة المجلسي / عزيز الله عطاردى