به آنچه بيند مشغول نكند و خدا را فراموش نسازد و هر چه مىشنود به آن توجه نمايد ، و از آنچه ديگران بدست مىآورند محزون نگردد .
5 - سفيان بن عيينه گويد : امام صادق عليه السّلام در تفسير آيه شريفه
« لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا » *
فرمود : مقصود اين نيست كه عمل شما زياد باشد بلكه مقصود اين است كه عمل شما حق باشد ، و عمل حق آن است كه از خداوند بترسد و نيت صادق داشته باشد .
بعد از آن فرمودند : باقى ماندن در عمل خالص سختتر از خود عمل مىباشد ، عمل خالص كارى را مىگويند كه جز خدا از كسى تقاضاى تقدير نكنى ، نيت بهتر از عمل مىباشد و اگر چه خود نيت عمل به حساب مىآيد و بعد آيه شريفه
« قُلْ كُلٌّ يَعْمَلُ عَلى شاكِلَتِهِ »
را قرائت كردند ، و شاكلته در اين جا معنى نيت مىباشد .
6 - ابن عيينه گويد : از امام صادق عليه السّلام سؤال كردم تفسير آيه شريفه
« إِلَّا مَنْ أَتَى اللَّهَ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ »
چيست ، فرمود : قلب سليم آن دلى است كه در آن جز خدا كسى ديگر نباشد فرمود : هر دلى كه در آن شك و يا شكى باشد آن دل ساقط مىباشد ، آنها در دنيا زاهد شدند تا دلشان براى آخرت آماده گردد و به آن دل بستگى پيدا كنند .
7 - سندى از امام باقر عليه السّلام روايت مىكند كه فرمود : هر كس چهل روز براى خداوند با اخلاص عمل كند خداوند او را در دنيا زهد عطا مىكند ، و او را به بيمارىها و داروهاى آن بينا مىگرداند ، و حكمت را در دل او جاى مىدهد و زبانش را به آن گويا مىگرداند .
بعد از اين آيه شريفه
« إِنَّ الَّذِينَ اتَّخَذُوا الْعِجْلَ سَيَنالُهُمْ غَضَبٌ مِنْ رَبِّهِمْ وَ ذِلَّةٌ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ كَذلِكَ نَجْزِي الْمُفْتَرِينَ »
را تلاوت كردند از اين جا معلوم مىشود هر كس بدعت ايجاد كند يا بر خداوند و رسول و اهل بيت عليهم السّلام افتراء بندد خداوند او را خوار مىگرداند .
8 - ابن ابى يعفور گويد : امام صادق عليه السّلام فرمودند : رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله در منى