كنيد ، زيرا نعمت زائل مىشود و براى صاحب نعمت گواهى مىدهد كه او چگونه با آن رفتار كرده است .
68 - هيثم بن واقد گويد : از امام صادق عليه السّلام شنيدم فرمود : خداوند متعال هر نعمتى را كه به يكى از بندگان خود مىدهد و او خداوند را بر آن نعمت سپاس مىگويد آن حمد از آن نعمت بهتر و وزينتر و بزرگتر مىباشد .
69 - اسحاق بن عمار گويد : امام صادق عليه السّلام فرمود : اى اسحاق هر بندهاى كه نعمتى از طرف خداوند به او رسيد ، و او نعمت را با دل خود پذيرفت و آشكارا حمد خداوند را گفت : او هنوز از حمد خود فارغ نشده كه خداوند امر مىكند بر نعمت او بيفزايند .
70 - صاحب سابرى از امام صادق عليه السّلام روايت مىكند كه فرمود : خداوند متعال به موسى عليه السّلام وحى فرستاد اى موسى مرا شكرگزار باش ، گفت : بار خدايا چگونه حق شكرت را اداء كنم ، زيرا هر شكرى خود از نعمتهاى تو بشمار مىرود ، فرمود : اى موسى حق شكر آن است كه بدانى آن هم از من مىباشد .
71 - در روايت آمده كه يك شتردار امام جواد عليه السّلام را از مدينه به كوفه آورد ، و بعد در باره مزدش با او صحبت كرد ، امام عليه السّلام به وى وعده كرده بود كه چهار صد دينار به او بدهد ، امام عليه السّلام به او فرمودند : مگر نمىدانى كه زيادى نعمت در هنگامى قطع مىگردد كه شكر از بندگان قطع گردد .
72 - امام صادق عليه السّلام فرمود : در هر نفسى از نفسهايت لازم است شكرگزارى كنى بلكه هزار بار شكر و بيشتر ، پائينترين مقام شكر آن است كه هر نعمتى را از خداوند بدانى و علتى ديگر براى آن نياورى و به آنچه عطا كرده راضى باشى و او را در نعمتش معصيت نكنى ، و با اوامر و نواهى او به سبب نعمتى كه بخشيده است مخالفت ننمائى .
همواره بنده شاكر خداوند باش تا پروردگار را كريم و در همه احوال بيابى ، و اگر عبادتى در نزد خداوند كه از روى خلوص انجام بگيرد وجود داشت و يا بهتر از آن عبادتى بود خداوند آن را ذكر مىكرد ولى چون عبادتى برتر از آن وجود
بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى) — صفحة 113
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١١٣