نداشت او را از ميان همه برگزيد و فرمود :
وَ قَلِيلٌ مِنْ عِبادِيَ الشَّكُورُ
، بندگان سپاسگزار من اندك مىباشند .
همه شكر آن است كه با زبان دل اعتراف كند و در نزد خداوند با خشوع و عجز اقرار نمايد كه هرگز توان شكر ندارد ، زيرا شكرگزارى از خداوند هم توفيقى است كه او عطا مىكند كه خود موجب شكر مىگردد و اين خود بزرگترين و عزيزترين مقام در نزد خداوند است كه نصيب آدمى مىشود .
اينك لازم مىآيد كه براى هر شكرى شكرى ديگر بجاى آورى و اين پايان ندارد ، آدميان در نعمتهاى خداوند غرق مىباشند و از شكر او عاجز و ناتوان هستند ، از كجا انسان مىتواند شكر نعمتهاى او را بكند و مىتواند جبران كارهاى خدا را بنمايد ، بندگان ضعيف هستند و نيروئى ندارند و اين خداوند است كه به آنها نيرو مىدهد و قدرت مىبخشد .
خداوند متعال از عبادت و طاعت بندگان بىنياز است و همواره مىتواند به آنها نعمت عطا كند ، اينك بنده شاكر و سپاسگزار باش و خداوند را ثناگوى ، و به اين اصل پاى بند باش و آن را مورد عمل قرار ده تا از شگفتيهاى آن اطلاع حاصل كنى .
73 - ابو عمرو زبيرى گويد : امام صادق عليه السّلام فرمود : كفر در كتاب خداوند بر پنج قسم است يكى از آنها كفران نعمت است و خداوند در اينجا از قول سليمان روايت مىكند كه گفت :
هذا مِنْ فَضْلِ رَبِّي لِيَبْلُوَنِي أَ أَشْكُرُ أَمْ أَكْفُرُ
، اين فضل خداوند است كه به من رسيده و او مىخواهد مرا آزمايش كند كه بر اين نعمت سپاس مىگويم و يا كفران مىنمايم .
در آيه ديگر فرمود : اگر سپاسگزارى كرديد به شما زياد خواهم داد ، و در آيهاى ديگر گفت : مرا به ياد بياوريد تا من هم شما را به ياد بياورم ، و از من سپاسگزارى كنيد و كفران نعمتهاى مرا ننمائيد .
74 - يكى از راويان نقل مىكند كه امام صادق عليه السّلام در تفسير آيه شريفه و
وَ ذَكِّرْهُمْ بِأَيَّامِ اللَّهِ
فرمود : يعنى به نعمتهاى او .