تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى) — صفحة 101

مساهمون:

ص١٠١
بخشيده و تو هم در برابر از او به نيكى ياد كن و از آنچه به تو داده سپاسگزارى نما . 6 - ابو بصير گويد : به امام صادق عليه السّلام عرض كردم آيا شكر حدى دارد كه هر گاه بنده‌اى آن را انجام داد شاكر محسوب گردد ، فرمود : آرى عرض كردم آن چيست فرمود : خداوند را حمد مىكند در هر نعمتى كه به او و خاندانش مىرسد ، اگر چه مالى كه به او رسيده حقش را اداء كرده باشد . خداوند متعال مىفرمايد : پاك و منزه است آن خدائى كه اين را براى ما مسخر كرد ، در صورتى كه ما توانائى نداشتيم آن را بدست بياوريم و يا در جايى ديگر فرمود : بار خدايا من فقير و نيازمند هستم مالى براى من بفرست تا از آن رفع احتياج بكنم . در جايى ديگر مىفرمايد : بار خدايا مرا در منزلى مبارك فرود آور كه تو بهترين فرود آورنده هستى و در آيه‌اى ديگر فرمود : خداوندا مرا در جاى راستى و درستى وارد كن و با راستى و درستى هم مرا از آنجا بيرون نما ، و از نزد خودت مرا يارى كن و برهانى نما تا مرا يارى كند . 7 - معمر بن خلاد گويد : از ابو الحسن عليه السّلام شنيدم فرمود : هر كس خداوند را بر نعمت سپاس گويد : او را شكرگزارى كرده است و اين سپاس از آن نعمت بهتر است . 8 - صفوان جمال گويد : امام صادق عليه السّلام فرمود : هر نعمتى كه خداوند به بنده‌اى عطا كند چه كوچك باشد و يا بزرگ و او بگويد : الحمد للَّه شكر آن را اداء كرده است . 9 - مردى از امام صادق عليه السّلام روايت مىكند كه فرمود : هر كس مشمول نعمت خداوند شد و او را در قلب خود شناخت و اعتراف كرد كه خداوند به او داده است شكرش را اداء كرده . 10 - ابو بصير گويد : امام صادق عليه السّلام فرمود : مردى از شما مقدارى آب مىنوشد و خداوند به آن جهت او را وارد بهشت مىكند ، بعد فرمود او ظرف را در دست مىگيرد و بر دهان مىگذارد و نام خدا را بر زبان جارى مىكند و بعد