مرا عافيت بخشيد ، بار خدايا مرا از آنچه به او دادى نگهدار ، گرفتار آن مصيبت نمىشود .
16 - خالد بن نجيح گويد : امام صادق عليه السّلام فرمود : هر گاه مشاهده كردى مردى گرفتار شده ولى به تو نعمت داده بگو بار خدايا من كسى را استهزاء نمىكنم و افتخارى هم ندارم ، اما تو را بر نعمتهاى بزرگ سپاس مىگويم .
17 - حفص بن عمر روايت مىكند امام صادق عليه السّلام فرمود : رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله فرمودند : هر گاه مردمان گرفتارى را مشاهده كرديد خداوند را بر سلامتى سپاس گوئيد و سعى كنيد آنها چيزى نشنوند تا اندوهگين شوند .
18 - عبد اللَّه بن مسكان گويد : امام صادق عليه السّلام فرمود : رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله در سفرى بودند و بالاى شترى به حركت ادامه مىدادند ، ناگهان از شتر پائين آمدند و پنج بار سجده كردند .
بار ديگر سوار شتر شدند ، در اين هنگام از آن حضرت سؤال كردند يا رسول اللَّه ما امروز از شما چيزى را مشاهده كرديم كه تا كنون نديده بوديم ، فرمودند :
آرى جبرئيل نزد من آمد و بشارتهائى از طرف خداوند به من داد از اين رو من براى هر بشارت يك بار سجده كردم .
19 - يونس بن عمار گويد : امام صادق عليه السّلام فرمود : هر گاه يكى از شما نعمت خداوند را به ياد آورد صورت خود را بر زمين گذارد ، و خدا را شكر بگويد ، اگر سواره هست پائين بيايد و چهره بر زمين نهد .
اگر توانائى ندارد از مركب به زير آيد در همان بالا صورت خود را بر قربوس گذارد و سجده شكر بجاى آورد ، و اگر آن هم نشد صورت خود را بر كف دست خويشتن قرار دهد و خدا را سپاس گويد و نعمتها را شكرگزار باشد .
20 - هشام بن احمر گويد : با امام ابو الحسن عليه السّلام در اطراف مدينه راه مىرفتيم ، امام از مركب پائين شد و سجده شكر بجاى آورد و طول داد ، بعد سرش را برداشت و بر مركب سوار شد ، عرض كردم سجده را طولانى فرموديد : فرمودند ياد نعمتى از نعمتهاى خدا را كردم از اين رو دوست داشتم او را سجده نمايم .
بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى) — صفحة 103
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٠٣