سپاهش از بالا و پايين دره وارد مكه شد و سپاه اسلام همهء درهها را انباشته كرد اينان به ظاهر تسليم شدند تا براى خود يارانى پيدا كردند .
نصر همچنين ، از حكم بن ظهير ، از اسماعيل ، از حسن بصرى و نيز از قول حكم ، از عاصم بن ابى النجود ، از زر بن جيش ، از عبد الله بن مسعود نقل مىكند كه پيامبر ( ص ) فرمودهاند : « هرگاه معاوية بن ابى سفيان را ديديد كه بر منبر من خطبه مى خواند ، گردنش را بزنيد » . حسن بصرى مى گفته است : به خدا سوگند چنان نكردند و رستگار نشدند .
خطبه ( 55 )
[ در اين خطبه كه با عبارت « و لقد كنا مع رسول الله صلى الله عليه و آله نقتل آبائنا و ابنائنا » ( همانا كه همراه رسول خدا ( ص ) بوديم و پسران و پدران خويش را مى كشتيم ) شروع مىشود ، مباحث زير مطرح شده است ] :
فتنه عبد الله بن الحضرمى در بصره
اين خطبه را امير المومنين عليه السّلام به هنگامى كه ابن حضرمى از سوى معاويه به بصره آمد و امير المومنين از ياران خود خواست به بصره حركت كنند و آنان خوددارى كردند ايراد فرموده است .
ابو اسحاق ابراهيم بن محمد بن سعيد بن هلال ثقفى در كتاب الغارات مى گويد : محمد بن يوسف ، از حسن بن على زعفرانى ، از محمد بن عبد الله بن عثمان ، از ابن ابى سيف ، از يزيد بن حارثه ازدى ، از عمرو بن محصن نقل مىكند كه چون