فضيلت و علم او ( هشام ) دارد و همچنين دربارهء آنچه در مجالس متكلّمان و مناظرات وى با مخالفان و دفاع او از امامان معصوم عليهم السلام اتّفاق افتاده است ، نقل مىكندكه در اين مختصر ذكر همه آنها نمىگنجد .
روايات او را در بخش عقل ، به شمارهء ( 1 ) و در بخش امامت - قسمت بيست و يكم - به شمارگان ( 56 ، 60 ، 67 و 96 ) و در بخش اصحاب - قسمت سى و پنجم - به شمارهء ( 7 ) و در بخش نماز - قسمت سى و چهارم - به شمارهء ( 1 ) و در بخش معيشت - قسمت بيست و نهم - به شمارهء ( 2 ) و در بخش نكاح - قسمت هفتم - به شمارهء ( 2 ) و در بخش تجمّل - قسمت نهم - به شمارهء ( 3 ) و در بخش آشاميدنىها - قسمت اوّل - به شمارهء ( 3 ) و در بخش جنازهها - قسمت پانزدهم - به شمارهء ( 2 ) و قسمت نوزدهم به شمارهء ( 1 ) نقل كرديم .
615 - هشام بن سالم
، شيخ در رجال خود او را از راويان امام كاظم عليه السلام ياد كرده است . و در « الفهرست » مىگويد : وى اصلى دارد كه محمّد بن ابى عمير از آن روايت كرده است . نجاشى مىگويد : هشام بن سالم جواليقى آزادشدهء بشر بن مروان از اسيران جوزجان ، از امام صادق و امام كاظم عليهما السلام روايت كرده ، ثقهء ثقه است . وى اصلى دارد كه جمعى از آن روايت مىكنند از جمله : محمّد بن ابى عمير و نيز كتاب « الحج » و كتاب « التّفسير » از اوست .
روايت وى در بخش امامت - قسمت اوّل - به شمارهء ( 1 ) و در قسمت دوازدهم به شمارهء ( 6 ) و قسمت بيست و يكم به شمارهء ( 101 ) و در بخش اصحاب - قسمت سى و پنجم - به شمارهء ( 2 ) گذشت .
616 - هشام بن هذيل
، در « جامع الرّواة » مىنويسد : هشام بن هذيل از