خواندم كه از امام كاظم عليه السلام پرسيد : از پدران شما عليهم السلام نقل كردهاند كه از سخن گفتن دربارهء دين نهى فرمودهاند ، مواليان متكلّم شما توجيه كردند منظور نهى كسى است كه نمىتواند خوب سخن گويد ولى كسى كه به خوبى مىتواند در آن باره سخن گويد ، نهى نكردهاند ، آيا همين طور است كه آنها توجيه كردهاند ؟ امام عليه السلام در جواب نوشت : « آنكه خوب سخن مىگويد و آنكه خوب سخن نمىگويد نبايد دربارهء دين سخن بگويد ، زيرا كه زيانش بيش از سود آن است » . « 1 »
33 - همو از على بن يقطين نقل كرده است ، مىگويد : امام كاظم عليه السلام فرمود : « به اصحاب خود دستور بده تا زبانشان را نگهدارند و خصومت در دين را ترك كنند و در عبادت خداى عزّوجّل بكوشند » . « 2 »
34 - از دُرُست بن ابى منصور واسطى نقل كرده است كه از امام كاظم عليه السلام پرسيد : آيا رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم به وسيلهء « آبى » هدف شده بود ؟
فرمود : « نه ؛ بلكه او را امانتدار وصاياى خود دانست و وصايايى خود را به او تسليم كرد ! » گفتم : با اينكه وسيلهء او هدف شده بود وصاياى خود را به او داد ؟ فرمود : « اگر وسيلهء او هدف شده بود كه وصايا را تسليم او نمىكرد » . گفتم : پس حال « آبى » چگونه بود ؟ فرمود : « وى به نبوّت پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم و آنچه را كه از طرف خدا آورده است ايمان آورد ، پيامبر وصايا را به او داد و همان روز از دنيا رفت » . « 3 »
35 - ابن شعبه ( حرّانى ) مىگويد : از امام كاظم عليه السلام روايت كردهاند كه
هامش
( 1 ) - توحيد : ص 459 .
( 2 ) - همان : ص 460 .
( 3 ) - كمال الدّين : ص 665 .