« شخص بر خدا توكل كند ، تسليم خدا باشد ، و راضى به قضاى خدا و كار خود را به خدا واگذارد » .
8 - عبداللَّه بن يحيى مىگويد : دربارهء اين جمله دعا پرسيدم : « الحمدللَّه منتهى علمه » ؟ فرمود : « نبايد بگويى « منتهى علمه » زيرا كه علم او را نهايتى نيست بلكه بگو منتهاى رضايش ! » .
9 - مردى از معنى جواد پرسيد ؟ امام عليه السلام در پاسخ فرمود : « اين سخن تو دو صورت دارد : اگر منظور تو جواد از خلق است بدان كه بخشنده كسى است كه واجبات الهى را ادا كند و بخيل كسى است كه از اداى واجب الهى بخل ورزد . و اگر مقصودت از طرد آفريدگار است ؛ او اگر هم ببخشد هم جواد است و اگر ندهد هم جواد است زيرا اگر عطا كند چيزى را عطا كرده است كه مال تو نيست و اگر هم دريغ كرد ، از چيزى دريغ كرده كه مال تو نيست » .
10 - امام كاظم عليه السلام به يكى از شيعيانش فرمود : « فلانى ! از خدا بترس ! حق را بگو اگرچه هلاكت تو درباشد در صورتى كه نجات تو در آن است و از خدا بترس باطل را ترك كن گرچه نجاتت در آن باشد در صورتى كه هلاكت تو در آن است » .
11 - وكيل آن حضرت گفت : به خدا كه به تو خيانت نكردهام ! امام عليه السلام در جواب گفت : « خيانت و هدر دادن تو مال مرا براى من مساوى است ولى خيانت براى تو بسيار بد است » .
12 - فرمود : « مبادا از صرف مال در راه خدا خوددارى كنى ، پس از آن دو برابرش را در معصيت خدا خرج كنى ! » .
13 - فرمود : « مؤمن همانند دو كفّهء ترازوست هر چه در ايمانش افزايد
مسند الإمام الكاظم (ع) (مسند امام الكاظم ع) (فارسى) — صفحة 226
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص٢٢٦