تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دستور الأخلاق في القرآن (آئين اخلاق در قرآن) (فارسى) — صفحة 832

مساهمون:

ص٨٣٢
« و آنها را بر خود مقدّم مىدارند ، هرچند خودشان بسيار نيازمند باشند ، و كسانى كه از بخل و حرص نفس خويش بازداشته شده‌اند ، رستگارانند . »

وظيفه همان حدّ وسط است :

« وَ يَسْئَلُونَكَ ما ذا يُنْفِقُونَ قُلِ الْعَفْوَ كَذلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمُ الْآياتِ لَعَلَّكُمْ تَتَفَكَّرُونَ »
« 1 » « از تو سؤال مىكنند : چه چيز انفاق كنند ، بگو : از ما زاد نيازمندىهايتان ، خداوند آيات خود را چنين بيان مىكند ، شايد تفكّر و انديشه كنيد . »

بخشندگى يك وظيفهء عمومى :

« لِيُنْفِقْ ذُو سَعَةٍ مِنْ سَعَتِهِ وَ مَنْ قُدِرَ عَلَيْهِ رِزْقُهُ فَلْيُنْفِقْ مِمَّا آتاهُ اللَّهُ لا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْساً إِلَّا ما آتاها سَيَجْعَلُ اللَّهُ بَعْدَ عُسْرٍ يُسْراً »
« 2 » « آنان كه امكانات وسيعى دارند ، از امكانات وسيع خود انفاق كنند ، و آنها كه تنگدست‌اند از آنچه كه خدا به آنها داده ، انفاق نمايند ، خداوند هيچ‌كس را جز به مقدار توانايى كه به او داده ، تكليف نمىكند . خداوند به زودى بعد از سختىها آسانى قرار مىدهد . »

شرايط احسان :

1 - مبادله :

« قُلْ ما أَنْفَقْتُمْ مِنْ خَيْرٍ فَلِلْوالِدَيْنِ وَ الْأَقْرَبِينَ وَ الْيَتامى وَ الْمَساكِينِ وَ ابْنِ السَّبِيلِ » .
« 3 » « بگو ! هر خير و نيكى ( و هرگونه سرمايه سودمند مادّى و معنوى ) كه انفاق كنيد ، براى پدر و مادر و نزديكان و يتيمان و مستمندان و در راه واماندگان بايد باشد . »
« لِلْفُقَراءِ الَّذِينَ أُحْصِرُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ لا يَسْتَطِيعُونَ ضَرْباً فِي الْأَرْضِ يَحْسَبُهُمُ الْجاهِلُ أَغْنِياءَ مِنَ التَّعَفُّفِ تَعْرِفُهُمْ بِسِيماهُمْ لا يَسْئَلُونَ النَّاسَ إِلْحافاً »
« 4 » « بايد براى كسانى باشد كه در راه خدا محصور شده‌اند ، همان‌ها كه نمىتوانند سفرى كنند ،
هامش
( 1 ) - بقره ( 2 ) آيه 219 . ( 2 ) - طلاق ( 65 ) آيه 7 . ( 3 ) - بقره ( 2 ) آيه 215 . ( 4 ) - بقره ( 2 ) آيه 273 .