عدالت ، مرحمت و احسان :
« إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَ الْإِحْسانِ وَ إِيتاءِ ذِي الْقُرْبى وَ يَنْهى عَنِ الْفَحْشاءِ وَ الْمُنْكَرِ وَ الْبَغْيِ يَعِظُكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ »
« 1 »
« خداوند فرمان به عدل و احسان مىدهد ، ( و همچنين ) بخشش به نزديكان و خداوند از فحشاء و منكر و ظلم و ستم نهى مىكند . »
سه موضعگيرى با تفاوت در مشروعيّت :
1 - تمسّك به حق :
« لا تَظْلِمُونَ وَ لا تُظْلَمُونَ »
« 2 »
« نه ستم مىكند و نه بر شما ستم مىشود . »
2 - بخشش در حال رفاه :
« وَ أَنْ تَعْفُوا أَقْرَبُ لِلتَّقْوى وَ لا تَنْسَوُا الْفَضْلَ بَيْنَكُمْ »
« 3 »
« عفو و گذشت شما ( و پرداختن تمام مهر ) به پرهيزگارى نزديكتر است و گذشت و نيكوكارى را در ميان خود فراموش نكنيد . »
« وَ إِنْ كانَ ذُو عُسْرَةٍ فَنَظِرَةٌ إِلى مَيْسَرَةٍ وَ أَنْ تَصَدَّقُوا خَيْرٌ لَكُمْ »
« 4 »
« اگر ( بدهكار ) داراى سختى و گرفتارى باشد ، او را تا هنگام توانايى مهلت دهيد و ( چنانكه قدرت پرداخت ندارند ، ) ببخشيد ، براى شما بهتر است . »
3 - ايثار جوانمردانه :
« وَ يُؤْثِرُونَ عَلى أَنْفُسِهِمْ وَ لَوْ كانَ بِهِمْ خَصاصَةٌ وَ مَنْ يُوقَ شُحَّ نَفْسِهِ فَأُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ »
« 5 »
هامش
( 1 ) - نحل ( 16 ) آيه 90 .
( 2 ) - بقره ( 2 ) آيه 279 .
( 3 ) - بقره ( 2 ) آيه 237 .
( 4 ) - بقره ( 2 ) آيه 280 .
( 5 ) - حشر ( 59 ) آيه 9 .