مردم همگى آن را پشت سر افكندند و تو تنها سنن و احكام الهى را روشن ساختى پس از آنكه كهنه و نابود و پايمال شده بود ، پس تو هم بر اساس تنزيل و نصوص قرآن بر جهاد سبقت گرفتى و هم فضيلت جهاد در راه دين بر اساس تأويل قرآن مخصوص تو گشت . در حالى كه دشمن تو ( معاويه و پيروانش ) دشمن خدا و منكر رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم بوده است و مردم را به راه باطل مىخواند و به ظلم و ستم حكم مىكرد و امارت و حكومتش غصبى و پيروانش را به دوزخ فرا مىخواند . و در حالى كه عمار ياسر با دشمنان تو جهاد مىكرد و بين دو صف ايستاده ندا مىداد :
بكوشيد و به سوى بهشت بشتابيد ! چون در حال جنگ تشنه شد و بجاى آب به او شير دادند تكبير گفت ! و گفت : رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم در حق من فرمود : آخرين نوشيدنى تو در دنيا شير است ! و اى عمّار تو را سپاه ستمگر ( معاويه ) خواهند كشت ! در آن حال « ابوالعاديهء فرازى » به مبارزهء او آمد و او را شهيد كرد .
پس لعنت خدا و همهء فرشتگان و تمام رسولان بر ابوالعاديه باد ، و بر هر كه شمشير روى مؤمنان كشيد ، يا تو شمشير به روى او كشيدى كه البته ازمشركان و منافقان خواهد بود ، تا قيامت لعنت باد ! و نيز بر هر كس كه به آزار تو راضى شد و از اذيّت تو دفاع نكرد و چشم پوشى نمود ، يا با دست و زبان با دشمنانت هميارى كرد و يا از يارى تو خوددارى كرده و از جهاد باز ايستاد . و يا مقام فضل تو را بر تمام امّت كوچك شمرد و حق ( امامت ) تو را انكار نمود ، و يا از تو به ديگرى عدول كرد . در صورتى كه خداوند تو را سزاوارتر به او از خودِ او دانست .
مسند الإمام العسكري (ع) (مسند امام عسكرى ع) (فارسى) — صفحة 387
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص٣٨٧