پدر قائم عليهم السلام بوديم ، يكى از اصحاب آن حضرت گفت : مردى از برادران شيعه نزد من آمد و گفت : او را جاهلان از عامّه در مورد امامت آزموده و سوگند مىدهند ، چه بايد بكند تا از دست آنها خلاص شود ؟ پرسيدم : آنها چه مىگويند ؟
گفت : مىگويند : آيا تو مىگويى فلانى پس از رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم امام است ؟ من ناگزير بايد بگويم آرى ، اگر نه مرا به باد كتك مىگيرند ، و اگر بگويم آرى ، مىگويند : بگو : به خدا سوگند . و اگر به آنها بگويم « نعم » و قصدم يكى از چهارپايان : شتر ، گاو و گوسفند باشد چه اشكالى دارد ؟ من به او گفتم : اگر به تو گفتند : بگو : به خدا ، تو بگو « ولى » يعنى همين طور و قصد تو چنين چيزى باشد و آنها تشخيص نمىدهند و تو در امان مىمانى !
او گفت : اگر آنها درصدد تحقيق برآيند و به من بگويند : بگو : واللَّه و هاء « اللَّه » را واضح بگو ! گفتم : بگو : « واللَّهُ » ها را به صورت مرفوع بگو ! زيرا تا مجرور نخوانيم سوگند نمىشود . او رفت ، وقتى كه برگشت و گفت : به من مطلب را عرضه كردند و سوگندم دادند ، من هم همان طورى كه تو ياد دادى ، گفتم .
امام حسن عسكرى عليه السلام فرمود : راهنماى تو همان طورى كه رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم فرمود : « بر راه خير مانند كسى است كه كار خير كند » ، خداوند براى رفيقت به خاطر تقيّهاى كه كرده است به شمار تمام كسانى كه از شيعيان و مواليان و دوستان ما تقيه كردهاند ، يك حسنه و به شمار كسانى كه ترك تقيّه كردهاند نيز يك حسنه نوشته است كه كمترين حسنه اگر قبول شود گناهان صد سالهء او آمرزيده است و براى تو نيز به خاطر
مسند الإمام العسكري (ع) (مسند امام عسكرى ع) (فارسى) — صفحة 352
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص٣٥٢