پس از نفرين خود بر بندگانم از زن و مرد دست بردار ، چرا كه تو بندهاى بيم دهنده ، نه شريك در سلطنت و نه مسلّط بر من و بندگان من ! و بندگان من با من سه حالت دارند : يا به سوى من بر مىگردند ( توبه مىكنند ) پس من هم به جانب ايشان بر مىگردم و گناهانشان را مىآمرزم و عيبهايشان را مىپوشانم و يا به خاطر علمى كه دارم به پيدايش فرزندان با ايمان از نسلهاى ايشان ، نسبت به پدران كافر و مادران كافر آنها ترحّم مىكنم و عذاب را از ايشان بر مىدارم تا آن فرزند مؤمن از نسل ايشان پديد آيد ، و چون آنها پديد آمدند عذابم بر آنها وارد و بلايم ايشان را فرا مىگيرد ، و اگر نه از اين گروه و نه از آن گروه باشند ، عذابى بالاتر از آنچه تو مىخواهى براى ايشان فراهم كردهام ، بنابراين عذاب من براى بندگانم بر حسب جلال و بزرگى من است ! اى ابراهيم ! بين من و بندگانم فاصله نينداز كه من از تو بر ايشان مهربان ترم و بين من و بندگانم را خلوت كن كه من جبّار ، بردبار ، پرداناى حكيمم ، با علم خود آنان را تدبير مىكنم و دربارهء ايشان قضا و قدرم را اجرا مىسازم .
سپس رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم فرمود : اى ابوجهل ! خداوند از تو به آن خاطر عذاب را برداشته است كه مىداند در آيندهء نه چندان دور از صلب تو ذريهاى پاك به نام عكرمه ؛ پسر تو به دنيا مىآمد و امور مسلمانان را بر عهده مىگيرد و تا وقتى كه در آن سمت از خدا و رسولش اطاعت كند در پيشگاه اومحترم است و اگرنه عذاب خدا بر تو و همچنين بر ساير قريش كه درخواست عذاب دارند ، نازل مىشود ، تنها به اين خاطر مهلت داده شدهاند كه خداوند مىداند كه برخى از ايشان به محمّد صلى الله عليه و آله و سلم ايمان
مسند الإمام العسكري (ع) (مسند امام عسكرى ع) (فارسى) — صفحة 292
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص٢٩٢