تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مسند الإمام العسكري (ع) (مسند امام عسكرى ع) (فارسى) — صفحة 267

مساهمون:

ص٢٦٧
بيچارهء تهيدست ، درماندهء ناچيز ، ذليل ، و پناهنده‌اى است كه جز تو كسى را براى بر طرف كردن گرفتاريش نيافته و به غير تو دربارهء آنچه كه او را در ميان گرفته است مراجعه نمىكند ! آقاى من ! من كسى هستم كه مىدانى و با ضعف و ناتوانى من در عبادت تو جز با توفيق خودت ، آشنايى و به تقصير من از شكر تو جز به كمك خودت آگاهى ! من به گناه خودم در اين باره اقرار دارم و به گناه خودم اعتراف مىكنم و درخواست گذشت تو را دارم ! پس بر محمّد و آل محمّد درود فرست و السّاعة السّاعة ، السّاعة از جانب من بهترين تحيّت و سلام را به ايشان ابلاغ فرما و به خاطر ايشان خدايا ! عذر مرا با آنچه از من سر زده است ، بپذير ! و به ناتوانى جسمم رحم كن و دعايم را به لطف خودت مستجاب فرما اى مهربان‌ترين مهربانان ! سپس مىگريى ، يا خود را شبيه گريه كنان مىكنى ، آنگاه از دعا خودددارى مىكنى در حالى كه چشم فروهشته و نا مه را با دست به طرف آسمان بلند كرده‌اى ! بايد در اين حال تنها باشى به طورى كه اگر بتوانى كسى را تو را نبيند . و اگر توانستى چنان باش تا طلوع فجر ولى اگر خسته شدى و نتوانستى و تحمّلت كم شد ، سجده كن و صورتها را به خاك بمال و سبابه دست راست خود را بلند كن در حالى كه صورت بر زمين دارى به پروردگارت پناه ببر و از او دادخواهى كن و بگو : آقاى من ! گناهان مرا نابود كرده و لغزشها ، مرا سرگردان نموده و غمها مرا در ميان گرفته و رشتهء اميدم در تمام اينها از غير تو گسسته است و اعتمادم تنها به تو است ! خداى من و اى سرورم ! به چشم رأفت خود بر من بنگر و جود و احسانت را بر من ارزانى بدار و همين امشب