دگرگون سازند و بر خلاف جهت آنها را قرار دهند .
اميرالمؤمنين عليه السلام با ايشان بر اساس تأويل قرآن بجنگد تا اينكه ابليس گمراه سازندهء ايشان در زيان و خوارى طرد شده و در غل و زنجير شود .
فرمود : چون خداوند محمّد صلى الله عليه و آله و سلم را مبعوث كرد و او را در مكه آشكار كرد و سپس از آنجا به مدينه برد و در آنجا پيروز گردانيد آنگاه قرآن را به وى نازل كرد و سرآغاز بزرگترين سورهء آن را « الم » يعنى
« الم ذلِكَ الْكِتابُ »
قرار داد ، به اين معنى كه اين همان كتابى است كه پيامبران پيشين من خبر دادند كه يا محمّد ! من به زودى آن را نازل مىكنيم كه هيچ ترديدى در آن نباشد .
و همانطور شد كه پيامبرانشان به مردم خبر داده بودند ؛ بر محمّد صلى الله عليه و آله و سلم كتابى مبارك نازل مىشود كه باطل كنندهاى آن را نابود نمىسازد ؛ او و امتش در حالات مختلف آن را قرائت مىكنند . سپس يهود آن را تحريف نموده و بر گونهء ديگرى تأويل مىكنند و آن را بر اساس علمى دست به دست مىسازند كه خداوند از ايشان از زمان عمر اين امت و از آن وقتى كه زمام امر به دست اينان افتاده ، طومار آن علم را درهم پيچيده است . پس گروهى از ايشان نزد رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم آمدند و رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم به على عليه السلام اجازه داد و آن حضرت با آنها صحبت كرد .
پس سخنگوى آنها گفت : اگر آنچه محمّد صلى الله عليه و آله و سلم مىگويد : درست باشد ، به شما مدت حكومت امّت او را مىآموزيم ؛ و آن مدت هفتاد و يك سال است ؛ « الف / ا » و « لام / 30 » و « ميم / 40 » مىباشد ! على عليه السلام در جواب آنها فرمود : شما با « المص » كه بر آن حضرت نازل شده است چه مىكنيد ؟