صادق عليه السلام عرض كرد : يابن رسول اللَّه ! مرا به خدا راهنمايى كنيد كه او چيست ؟ كه جدال كنندگان با من زياد مجادله كردهاند و مرا سرگردان ساختهاند ! امام صادق فرمود : اى بندهء خدا ! آيا هرگز به كشتى سوار شدهاى ؟ عرض كرد : آرى . فرمود : آيا اتفاق افتاده است كه كشتى تو شكسته باشد و كشتى ديگرى نباشد كه تو را نجات دهد و شنا هم آن قدر ندانى كه بىنيازت كند ؟ گفت : آرى .
امام عليه السلام فرمود : آيا در آنجا دلت به چيزى از اشياء تعلّق گرفته است كه بتواند تو را از آن ورطه خلاص كند ؟ عرض كرد : آرى . امام صادق عليه السلام فرمود : همان چيز خداست كه مىتواند آنجا كه هيچ نجات بخشى نيست تو را نجات بخشد و آنجا كه فريادرسى نيست به فريادت رسد !
سپس امام صادق عليه السلام فرمود : چه بسا برخى از شيعيان ما در آغاز كارشان « بسم اللَّه الرحمان الرحيم » را ترك گويند و خداوند او را دچار مشكلى كند تا به خود آيد و خداى تبارك و تعالى را شكر كند و ثنا گويد و از او بخواهد تا بهنگام نگفتن بسم اللَّه الرحمان الرحيم ، ننگ تقصيرش را از او محو كند .
امام عليه السلام فرمود : مردى خدمت علىّبن حسين عليهما السلام رسيد ، عرض كرد :
معناى بسم اللَّه الرحمن الرحيم را براى من بگو ! علىّبن حسين عليهما السلام فرمود :
پدرم از برادرش امام حسن عليه السلام و ايشان از پدرش اميرالمؤمنين عليه السلام برايم نقل كرد كه مردى از آن حضرت پرسيد : ياا ميرالمؤمنين ! بفرماييد بسم اللَّه الرحمن الرحيم يعنى چه ؟ فرمود : اين سخن تو « اللَّه » بزرگترين نام از نامهاى خداى عزّوجلّ است و آن نامى است كه جز خدا را سزاوار نيست و هيچ مخلوقى را به آن ننامند ! آن مرد عرض كرد : پس تفسير كلمه
مسند الإمام العسكري (ع) (مسند امام عسكرى ع) (فارسى) — صفحة 217
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص٢١٧