تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مسند الإمام الهادي (ع) (مسند امام هادى ع) (فارسى) — صفحة 433

مساهمون:

ص٤٣٣
تا حدى كه بميرد ؟ ! امام عليه السلام در پاسخ نوشت : « به نام خداوند بخشايندهء مهربان ، فلمّا احسوا
فَلَمَّا رَأَوْا بَأْسَنا قالُوا آمَنَّا بِاللَّهِ وَحْدَهُ وَ كَفَرْنا بِما كُنَّا بِهِ مُشْرِكِينَ
فَلَمْ يَكُ يَنْفَعُهُمْ إِيمانُهُمْ لَمَّا رَأَوْا بَأْسَنا سُنَّتَ اللَّهِ الَّتِي قَدْ خَلَتْ فِي عِبادِهِ وَ خَسِرَ هُنالِكَ الْكافِرُونَ » .
« 1 » راوى مىگويد : متوكّل پس از دريافت پاسخ دستور داد او را به حدى زدند تا مرد » . « 2 » 2 - شيخ طوسى ، از حسين‌بن سعيد نقل كرده است ، مىگويد : من به خط مردى كه مىشناختم نامه‌اى را خواند كه به ابوالحسن عليه السلام نوشته بود و پاسخ آن حضرت را نيز به خط مبارك وى خواندم : آيا مردى كه با پسربچه‌اى بازى كند و بين رانهاى او را بمالد ، حدى دارد ؟ برخى نقل كرده‌اند كه بازى ما بين رانهاى پسر بچه حكمى ندارد ؟ امام عليه السلام در پاسخ نوشت : « لعنت خدا بر كسى كه چنان كند ! » آن مرد دوباره نوشت : جواب سؤال مرا نداديد ، بفرماييد : حد دو مردى كه با يكديگر بدون اجبار ما بين را نشان ملاعبه كنند ، چيست ؟ و توبهء آنها چگونه است ؟ امام عليه السلام نوشت : « حد ايشان قتل است » و باز پرسيد : حد دو مردى كه برهنه در يك پوشش بخوابند چيست ؟ امام عليه السلام نوشت : « صد تازيانه » . « 3 »
هامش
( 1 ) - غافر ( مؤمن ) / 84 و 85 : پس چون عذاب ما را ديدند ، گفتند : ما به خداى يكتا ايمان آورديم و به همهء بتهايى كه‌شريك خدا گرفتيم ، كافر شديم . اما ايمانشان پس از مشاهدهء عذاب ما براى آنها ، هيچ سودى نداشت ، سنت خدا اين چنين در ميان بندگان خدا حاكم بوده است ، و در آنجا كافران زيانكار شده‌اند . ( 2 ) - كافى : 7 / 238 . ( 3 ) - تهذيب : 10 / 56 .