ميل آدم - طبق اين آيه - كشيد كه از گندم بخورد و خورد پس چرا مجازات شد ؟ و از قول خداى تعالى :
« أَوْ يُزَوِّجُهُمْ ذُكْراناً وَ إِناثاً »
« 1 » پرسيده ، مىگويند : اگر خداوند مردان و زنان را تزويج كرد پس چرا قومى را كه بدان عمل نمودند عقوبت نمود ؟ و راجع به شهادت يك زن كه به تنهايى نافذ است ، با وجود اين خداوند مىفرمايد :
« وَ أَشْهِدُوا ذَوَيْ عَدْلٍ مِنْكُمْ »
« 2 » و دربارهء خنثى پرسيده است كه به قول على عليه السلام « به بول كردن او - درباره ارث - نگاه كنيد ! » چه كسى در وقت بول كردن او نگاه كند ؟ اگر مردان نگاه كنند چه بسا او زن باشد و اگر زنان وارسى كنند چه بسا كه مرد باشد كه در هر صورت روا نيست ! و از طرفى گواهى خود او نيز كه ذى نفع است پذيرفته نيست ؟ و راجع به مردى كه كنار گلهء گوسفندى آمد ، ديد چوپان با يكى از گوسفندان آميزش مىكند ، همين كه چشم چوپان به آن مرد - صاحب گله - افتاد ، آن گوسفند را ميان گله رها كرد و گوسفند وارد گله شد ! چگونه ، كدام گوسفند ذبح شود ؟ آيا خوردن گوشت اين گله جايز است ؟
و دربارهء نماز صبح كه چگونه حمد و سوره را بلند بخوانند ، در حالى كه از جمله نمازهاى روز است و بلند خواندن در نمازهاى شب مقرّر شده است ؟
و راجع به اين سخن على عليه السلام كه به ابن جرموز ( قاتل زبير ) فرمود :
« كشندهء فرزند صفيّه ( عمّه پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم ) را به دوزخ مژده ده ! » و با وجود
هامش
( 1 ) - شورى / 49 : يا با ايشان تزويج كند مردان و يا زنان را
( 2 ) - طلاق / 2 : از ميان خود دو مرد عادل را گواه بگير