فانى رنجيده است به تو پناه آورده و چون درهاى ديگر به رويش بسته بوده است در خانهء تو را كوبيده و چون پادشاهان غفلت زده مانع ديدار او شدند به ديدار تو آمده است ، خدايا پيش از آن كه او زبان به شكوه گشايد ، شكايت او را مىدانى و پيش از آن كه چيزى بخواهد تو از خواستهء او آگاهى پس سپاس تو را كه شنوا و بينا و مهربان و توانايى !
خداوندا در علم محتوم و قضاى استوار و مقدرات جارى و حكم حتمى و مشيت نافذ تو دربارهء همه بندگانت ؛ چه خوشبخت يا نگونبخت ، نيكوكار و بدكارشان گذشته است كه اگر براى فلان بن فلان - يعنى متوكّل - قدرتى را مقرر كردهاى تا بدان وسيله به من ستم كند و به خاطر داشتن آن قدرت در حق من ستم روا دارد و با سلطنتى كه تو در اختيار او گذاشتهاى بر من مسلط باشد و با برترى خود به من زورگويى كند كه اين برترى را تو به او دادهاى و به خاطر همين فرصتى كه داده شده و حلم تو نسبت به او ، باعث غرور و سركشى او گشته و در نتيجه قصد آزردن مرا كرده است تا آنجا كه من تاب تحمل آن را ندارم و آهنگ رساندن شر را به من نموده است به حدى كه از توان من بيرون است و به دليل ضعف و خوارى قادر بر پيروزى و انتقام از او نيستم ، از اين رو به تو وا مىگذارم و در كار او بر تو توكل مىكنم و او را به وسيله كيفر تو تهديد و از قدرت تو مىترسانم و از عذاب تو بيمناك مىسازم . او گمان مىبرد كه صبر تو دربارهء او از ناتوانى و مهلت دادنت به او از عجز است ، اين است كه ستمى را به پايان نرسانده دست به ستم ديگرى مىزند و بار دوم او را از بار اول مانع نمىشود ، بلكه او همچنان بر ستمگرى خود ادامه مىدهد ، و پشت سر هم ستم مىكند و در دشمنى خود پافشارى دارد .
مسند الإمام الهادي (ع) (مسند امام هادى ع) (فارسى) — صفحة 293
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص٢٩٣