سخنان امام عليه السلام دربارهء اصحاب
قنبر
1 - كشى از احكمبن يسار به نقل از ابوالحسن صاحب العسكر عليه السلام آورده است فرمود : « قنبر غلام اميرالمومنين عليه السلام بر حجاجبن يوسف وارد شد حجاج پرسيد : تو در خدمت على چه مىكردى ؟ قنبر گفت : من آب وضو براى او حاضر مىكردم !
حجاج گفت : او وقتى كه از وضو فارغ مىشد ، چه مىگفت ؟
فرمود : اين آيه را مىخواند :
« فَلَمَّا نَسُوا ما ذُكِّرُوا بِهِ فَتَحْنا عَلَيْهِمْ أَبْوابَ كُلِّ شَيْءٍ حَتَّى إِذا فَرِحُوا بِما أُوتُوا أَخَذْناهُمْ بَغْتَةً فَإِذا هُمْ مُبْلِسُونَ
فَقُطِعَ دابِرُ الْقَوْمِ الَّذِينَ ظَلَمُوا وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ » .
« 1 »
حجاج گفت : به گمانم كه على عليه السلام اين آيه را بر ما تأويل مىكرد ! قنبر
هامش
( 1 ) - انعام / 44 و 45 : پس چون آنچه بر آنها تذكر داده شد فراموش كردند ، ما هم درهاى هر نعمتى را بر آنها گشوديم ، تا به نعمتهاى داده شده شاد و مغرور شدند ، ناگاه ايشان را به كيفر اعمالشان گرفتار كرديم كه آنگاه خوار و نااميد گرديدند . پس به وسيلهء كيفر ستمگرى ، ريشهء گروه ستمگران كنده شد و ستايش خداى را كه پروردگار جهانيان است .