« الأعيان » يا « كتاب الباء » محيي الدين دانستهاند ، در صورتي كه نسخهء مطبوع « كتاب الباء » ، طبع 1954 مصر به هيچ وجه با اين رساله همخوان نيست . واما در بعضي از نسخ خطى « 82 » موجود ، اين رساله از علاء الدولهء سمنانى دانسته شده است ! ! ودر هر حال به جزم ويقين انتساب اين رساله به هيچيك از اين أعاظم مسلّم نيست .
ولى با توجه به معنى « فائده وفوائد » « 83 » در نسخه شناسى خطّى ونسخهء موجود در كتابخانهء مجلس شوراى اسلامى تحت شمارهء : 1822 ، كه در آخر آن نيز استشهادى به « شواهد » و « أسفار » شده است - « كما في الشواهد والاسفار » - احتمال انتساب آن به صدرا نيز تقويت مىگردد « 84 » .
مآخذ تصحيح : 1 - كتابخانهء مركزى دانشگاه ، ش 2830 .
2 - كتابخانهء مجلس شوراى اسلامى ، ش 1822 .
3 - نسخه طبع سنگى ، ذيل مجموعهء « كلمات المحققين » .
هامش
( 82 ) - كتابخانهء مركزى دانشگاه : 3092 .
( 83 ) - يكى از معاني فايده ، نقل عبارت يا معنى مورد پسند نزد مؤلف يا كاتبى است ، وچه بسا كه به ظرايف ونقلهاى كوچك وپر مغز نيز فايده گويند ، همچون فوايد خواجة نصير .
( 84 ) - شرحي فارسي از مؤلّفى نامعلوم در ذيل نشريهء « جاويدان خرد » ، سال سوم ، شماره أول ، صص 27 - 31 بر أساس نسخهء مؤرخ 857 درج شده است كه مطالب آن همخوان رسالهء فوق است . لازم به تذكر است كه أهل تتبع قائل به سنديت داشتن اين حديث نيستند وحتى بعضي آن را مجعول مىدانند . زيرا علاوة بر اشكال مطروحه در اين رساله ، لغت مخفى در زبان عرب استعمال نشده بلكه در اين موارد از لغت مختفى استفاده مىگردد .
ر . ك : « مصابيح الأنوار » ، ج 2 ص 405 . « لؤلؤ المرصوع » : ص 61 و « نقد وتحليل مثنوى » ج 2 ص 356 .