جز در مقدمهء بحث وعباراتى چند پس از ذكر أصل شبهات ، وعباراتى چند پس از پاسخ شبهات ، با هم اختلافى ندارند . در صحّت انتساب اين رساله به صدرا علاوة بر انتساب كاتب مىتوان از سبك نگارش ووجود لفظ « حكمت متعاليه » استمداد جست .
در هر حال هيچ يك از أرباب تراجم از چنين اثرى ذكرى به ميان نياوردهاند ، واز سوى ديگر نيز انتساب اين رساله به صدرا مشكوك است ، زيرا سيد عليخان مدنى نيز اشتهارى به صدر الدين شيرازي « 78 » داشته است وچون تاريخ نگارش نسخهء مخطوط 1216 يعنى پس از فوت سيد است احتمال ضعيفى در انتساب رساله به سيد مىباشد ، زيرا اگر رساله به قطع از سيّد بود بايد ذكرى از آن در كتب تراجم « 79 » باشد يا دست كم مطالب آن فرقى اينچنين با شرح صحيفة نداشته باشد .
مأخذ تصحيح : در تصحيح اين رساله از تنها نسخهء موجود آن در كتابخانهء مجلس شوراى اسلامى در ذيل مجموعه 1804 استفاده گرديد ، وچون رساله قدرى ناخوانا بود از كتاب شرح صحيفة كمك گرفته شد .
2 . شرح حديث كنت كنزا . . .
اين رساله از رسايل وفوايد منسوب به صدر المتألهين است . در بسيارى از نسخ خطى « 80 » موجود از اين رساله ، آن را از فوايد حكيم صدرا خواندهاند ولكن در پارهاى از نسخ آن را به اعتبار صدر رساله از شيخ أكبر محيي الدين عربى دانستهاند ، ودر نسخهء مطبوع آن ، به ذيل مجموعهء « كلمات المحقّقين » « 81 » آن را رسالهء
هامش
( 78 ) - خوانسارى ، « روضات الجنات » ، ج 4 ، ص 395 .
( 79 ) - علامه أميني ، همان كتاب ، ج 11 ، ص 347 وقمى ، « سفينة البحار » ج 2 ، ص 245 .
( 80 ) - كتابخانهء مركزى دانشگاه : 1052 ، 2830 .
( 81 ) - « كلمات المحققين » : ص 521 ط : 1315 .