علىّ بن يقطين فرمود : « هر كه مؤمنى را خوشحال كند ، بهخدا آغاز كرده و پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم را در درجهء دوم و ما ( اهلبيت ) را درجهء سوم خوشحال كرده است . و نيز آن حضرت فرمود : « خداوند را حسنهاى است كه براى سه كس اندوخته است : رهبر دادگر ، مؤمنى كه در مال خودش برادر دينى را حاكم قرار دهد و كسى كه دنبال برآوردن نياز مؤمنى برآيد » . « 1 »
12 - از كتاب « قضاء الحقوق » نقل كرده است ، مىگويد : امام كاظم عليه السلام فرمود : « هر كه نتواند با ما ارتباط برقرار كند با مستمندان از شيعيان ما ارتباط پيدا كند » . و پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم فرمود : « نزديكترين حالت بنده به خداى عزّ و جلّ موقعى است كه قلب برادر مؤمنش را شاد كند » . « 2 »
13 - از « نوادر راوندى » به نقل از امام كاظم از پدران بزرگوارش عليهم السلام آورده است كه رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم فرمود : « هر كه شب را به صبح رساند درحالى كه به كار مسلمانان اهميت نداده است هيچ بهرهاى از اسلام ندارد و هر كه شاهد كسى باشد كه نداى يارى و مددخواهى از مسلمانان دارد و او را اجابت نكند از مسلمانان نيست » . « 3 »
خودبينى و هواى نفس
1 - كلينى از على بن سويد نقل كرده است ، مىگويد : از امام كاظم عليه السلام از عجب و خودپسندى پرسيدم كه عمل را تباه مىكند ؟ فرمود : « خودپسندى چند درجه دارد : از جمله آنكه عمل بد بنده را در چشم او بيارايد تا آن را
هامش
( 1 ) - بحارالأنوار : 74 / 314 .
( 2 ) - همان : 74 / 316 .
( 3 ) - همان : 75 / 21 .