ابوالحسن ( امام كاظم ) عليه السلام راجع به شراب پرسيد ؛ آيا در قرآن تحريم شدهاست ، زيرا كه مردم از قرآن نهى از خوردن آن را مىفهمند نه حرمت خوردن آن را ؟ امام عليه السلام فرمود : « يا اميرالمؤمنين ( ! ) بلكه در كتاب خداى عزّ و جلّ ( قرآن ) حرام شده است . » پرسيد : در كجاى كتاب خداى تعالى حرام شده است ؟ امام عليه السلام فرمود : « قول خداى عزّ و جلّ :
قُلْ إِنَّما حَرَّمَ رَبِّيَ الْفَواحِشَ ما ظَهَرَ مِنْها وَ ما بَطَنَ وَ الْإِثْمَ وَ الْبَغْيَ بِغَيْرِ الْحَقِّ »
« 1 » اما قول خدا :
« ما ظَهَرَ *
مِنْها » *
يعنى زناى آشكار و نصب پرچمهايى كه روسپىها در زمان جاهليت برافراشته مىكردند . و امّا قول خداى تعالى :
« وَ ما بَطَنَ » *
يعنى آنچه را كه از زنان پدران ازدواج كنند ؛ زيرا كه مردم پيش از آنكه پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم مبعوث شود ، چون مردى كه زن داشت مىمرد آن زن پس از وى با پسرش ازدواج مىكرد ، البته اگر مادر آن پسر نبود ، خداى عزّ و جلّ آن را حرام كرد .
امّا « اثم » همان شراب است كه خداى عزّ و جلّ در جاى ديگر مىفرمايد :
« يَسْئَلُونَكَ عَنِ الْخَمْرِ وَ الْمَيْسِرِ قُلْ فِيهِما إِثْمٌ كَبِيرٌ وَ مَنافِعُ لِلنَّاسِ »
« 2 » امّا
« بِالْإِثْمِ » *
در كتاب خدا ( قرآن ) همان شراب و قمار است كه گناه آنها بزرگ است ، چنان كه خداى تعالى فرموده است . مهدى پس از شنيدن سخنان امام گفت : يا علىّ بن يقطين ! بهخدا سوگند كه اين فتواى هاشمى است . مىگويد : گفتم : يا
هامش
( 1 ) - اعراف / 33 : ( اى پيامبر ) بگو : پروردگار من تنها اعمال زشت و قبيح را حرام كرده است اعم ازاينكه آشكار باشد يا پنهان و هرگونه ستم و تجاوز به ناحق به حقوق ديگران .
( 2 ) - بقره / 219 : از تو دربارهء شراب و قمار سؤال مىكنند . بگو : در اين دو گناه بزرگى است و منافعى ( از نظر مادى ) براى مردم .