فرمود : « ميان بنىاسرائيل مرد صالحى بود و زن صالحهاى داشت ، آن مرد در عالم خواب ديد كه خداى تعالى عمر تو را چند سال مشخص تعيين كرده است و نصف عمرت را در گشايش و نصف ديگر را در تنگنا قرار داده است پس تو خود يا نيمهء اوّل و يا نيمه دوم را برگزين !
آن مرد گفت : من همسر صالحى دارم كه او شريك زندگى من است با او در اينباره مشورت مىكنم ! و بعد به شما خبر مىدهم ! همين كه صبح شد به همسرش گفت : من در خواب چنين و چنان ديدم ! زن گفت : فلانى ! نيمهء اوّل ( گشايش ) را برگزين و عافيت را تعجيل كن شايد خداوند به ما رحم كند ونعمت را بر ما تمام كند ! چون شب دوم شد ، همان شخص در خواب او آمد و گفت : كدام را برگزيدى ؟ مرد گفت : نيمهء اوّل را ، او نيز در پاسخ گفت : همان مال تو !
ازاينرو دنيا از هر طرف به او روآورد و چون نعمتش بروز كرد ، همسرش گفت : خويشاندان و نيازمندان را رسيدگى كن و به آنها احسان نما و همسايهها و برادرت فلانى را چيزى بده ! همين كه نصف عمر وى پايان گرفت و از وقت مقرّر گذشت آن مرد ، كسى را كه اولين بار در خواب ديده بود ، در عالم خواب ديد و گفت : خداى تعالى به پاس رفتار تو در اين مدّت ، تمام عمر تو را مثل مدت گذشته در گشايش قرار داد » . « 1 »
هامش
( 1 ) - بحارالأنوار : 14 / 293 .