اى هشام ! از طمع دورى كن و بر تو باد نوميدى از آنچه در دست مردم است ! طمع از مخلوق نداشته باش كه كليد هر نوع ذلّت است و دزد عقل و باعث نابودى مردانگى و آبرو و از بين بردن دانش است ! و بر تو باد بر چنگ زدن و توكل بر پروردگارت ! با نفس خود جهاد كن تا از هوسش بازگردانى زيرا كه جهاد با نفس چون جهاد با تن واجب است .
هشام مىگويد : عرض كردم : با كدام يك از دشمنان جهاد واجبتر است ؟ فرمود : با آنكه به تو نزديكتر و زيانبارتر است و با همهء نزديكى از تو پنهانتر است و آنكه دشمنان ديگر را او وادار مىكند ؛ آن ابليس است كه به وسوسه در دلها گمارده است ، با او بايد به شدّت دشمنى كرد ، او در مبارزه براى نابود ساختن تو شكيباتر از تو در مبارزه با او نيست ؛ زيرا كه با هر چه توانايى دارد از تو ناتوانتر و با هر چه بدى دارد از تو كم زيانتر است البته در صورتى كه تو به خدا پناه ببرى و به راه راست هدايت شوى !
اى هشام ! هر كه را خداوند به سه ويژگى گرامى داشت ، دربارهء او لطف كرده است : عقلى كه جلوى رنج هواى نفس او را بگيرد ، دانشى كه رنج نادانى را از او بردارد و بىنيازيى كه بيم تنگدستى را از او دور كند .
اى هشام ! از اين دنيا و اهل دنيا برحذر باش زيرا كه مردم در اين دنيا چهار دستهاند : يكى نابود و هم آغوش هوس ، ديگرى دانشجو و قران خوان كه هر چه دانش او بيشتر تكبّرش بيشتر شود ، قرآنخوانى كه دانش خود را وسيله گردن فرازى بر زيردستان سازد . و عابد نادانى كه ديگران را در عبادت ناچيز شمارد و دوست دارد تعظيم واحترامش كنند .
و بيناى عالم و آشناى به راه حق كه قيام به حق را دوست دارد درحالى
مسند الإمام الكاظم (ع) (مسند امام الكاظم ع) (فارسى) — صفحة 364
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص٣٦٤