تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مسند الإمام الباقر (ع) (مسند امام باقر ع) (فارسى) — صفحة 254

مساهمون:

ص٢٥٤
فرشتگان عذاب او را لعنت كنند و بار گناه كسانى كه به فتواى او عمل كرده‌اند بر او بار شود » . « 1 » 4 - از ابوحمزهء ثمالى به نقل از امام باقر عليه السلام آورده است ، فرمود : « در بنى اسرائيل قاضيى بود كه به حق در بين مردم داورى مىكرد وقتى كه خواست بميرد به همسرش گفت : وقتى كه مردم مرا غسل بده ، كفنم كن و روى تخت بگذار و صورتم را بپوش تا وضع بد مرا نبينى ! چون درگذشت ، همسرش همان كار را كرد سپس مقدارى درنگ كرد ، آنگاه صورت او را گشود تا ببيند چه وضعى دارد ، ناكهان ديد كرمى بينى او را مىجود ، از آن جهت بى تابى كرد . چون شب شد به خوابش آمد و به وى گفت : آنچه ديدى تو را ناراحت كرد ؟ زن گفت : آرى به راستى ناراحت شدم . قاضى گفت : اگر تو بابت آنچه ديدى بى تاب شدى ، آن چيزى نبود مگر دربارهء برادر تو فلان كس كه به همراه طرف مخالفش نزد من آمد ، وقتى كه هر دو نشستند ، گفتم : خدايا حق را به نفع او ( برادر تو ) قرار ده ! و حكم را به ضرر مخالفش مقرر فرما ! همين كه طرح دعوا كردند حق با او ( برادرت ) بود و از نظر قضايى مطلب روشن بود من هم به نفع او و به ضرر طرفش حكم صادر كردم و به خاطر ميل قلبى من ديدى با اين كه مطابق حق بود چه بر سرم آمد ! » . « 2 » 5 - از محمّدبن مسلم نقل كرده است ، مىگويد : امام باقر و امام صادق عليهما السلام به من در مدينه بر خورد كردند در حالى كه من كنار قاضى
هامش
( 1 ) - كافى : 7 / 409 . ( 2 ) - همان : 7 / 410 .