علّت « 1 » مىباشد ، و حالّ را با محلّ و محلّ را با حالّ مىباشد ، كه لازم ندارد « 2 » مشاركت در ذاتي يا عرضى را ؛ و « 3 » يا به عنوان مشاركت در ذاتي يا « 4 » عرضى . « 5 »
و صورت ذهني و حسّى هيچ « 6 » شئ [ اى ] از اشيا ، علّت آن شئ « 7 » يا « 8 » معلول آن شئ يا حالّ در آن شئ يا محلّ آن شئ نيست « 9 » بالبديهه ، و « 10 » مشارك « 11 » آن شئ نيست مطلقا ، نه در ذاتي و نه در « 12 » عرضى و نه در محلّ كه هر دو حالّ در محلّ واحد باشند ، چنان كه دانسته شد .
پس صورت ذهني و حسّى هيچ چيزى « 13 » مناسبت و مشاركت ندارد با آن « 14 » چيز « 15 » مطلقا ؛ و هرگاه مناسبت و مشاركت نداشته باشد مطلقا « 16 » ، معقول يا محسوس شدن شئ [ اى ] از اشيا بالعرض صورتى كه از او در حسّ يا در عقل در مىآيد نه « 17 » شئ ديگر ؛ و اين صورت ذهني صورت ذهني آن شئ « 18 » بودن نه صورت ذهني / 34
B
17 / شئ ديگر ، ترجيح بلا مرجّح است ، و اين باطل است ؛ پس معقول يا محسوس شدن موجودات بالعرض صور « 19 » ذهنيه و حسّيه [ نيز ] باطل [ است ] .
و نمىتواند بود « 20 » كه صورتى كه از شئ در عقل يا در حسّ درمىآيد « 21 » ، متّحد باشد بالذات با آن شئ . « 22 » چه اگر متّحد باشد بالذات با آن شئ ، « 23 » آنچه لازم ماهيّت آن شئ و مقتضاى حقيقت آن شئ است ، مقتضاى صورت ذهني و
هامش
( 1 ) . ( ل ) : + بالذات .
( 2 ) . ( س ) : + و .
( 3 ) . ( م ) : - و .
( 4 ) . ( م ) : + در .
( 5 ) . ( س ) : - را و يا به عنوان مشاركت در ذاتي يا عرضى .
( 6 ) . ( م ) : - هيچ .
( 7 ) . ( س ) : + از اشيا عله آن شئ .
( 8 ) . ( م ) : با .
( 9 ) . ( س ) : - نيست .
( 10 ) . ( س ) : - و .
( 11 ) . ( س ) و ( م ) : مشاركة .
( 12 ) . ( م ) : - در .
( 13 ) . ( م ) : چيز .
( 14 ) . ( س ) : به آن .
( 15 ) . ( م ) : بانجير .
( 16 ) . ( م ) : + پس .
( 17 ) . ( س ) : - شئ [ اى ] از اشيا . . . . نه .
( 18 ) . ( س ) : - شئ .
( 19 ) . ( س ) و ( م ) : صورت .
( 20 ) . ( س ) و ( م ) : - بود .
( 21 ) . ( ل ) : در نميايد .
( 22 ) . ( ل ) : بانشىء .
( 23 ) . ( س ) : - چه اگر متّحد باشد بالذات با آن شئ .